Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Dit gebouw, gelegen op 45 rue des Carmeles in Orléans, is een constructie van architect Benoît Lebrun, een prominent figuur uit de revolutionaire periode. Gebouwd in 1794 op de site van het voormalige klooster van de Grote Karmelieten, is het de enige overlevende van een set van zeven gebouwen met identieke gevels, die een homogeen eiland vormen. Het gebouw, geclassificeerd als Historic Monument, behouden haar oorspronkelijke regelingen ondanks een coating die de top drie niveaus. De baaien, omlijst door leggings, en de begane grond, gedeeltelijk gewijzigd door de toevoeging van een tromeau, getuigen van de oorspronkelijke architectuur.

Binnen bevindt zich een rechte houten trap met balusters, vloeren en een frame dat sinds de bouw nog steeds aanwezig is. Deze elementen, gecombineerd met de gevel, illustreren de architectonische stijl van de late achttiende eeuw. Het gebouw werd volledig geregistreerd in opdracht van 18 maart 2013, waardoor zijn erfgoedwaarde werd erkend. Zijn geschiedenis is nauw verbonden met de stedelijke transformatie van Orleans na de Revolutie, waar de oude religieuze ruimtes werden heringericht voor civiele doeleinden.

De locatie van het gebouw, in de buurt van het voormalige klooster van de Grote Karmelieten, onderstreept haar rol in de reorganisatie van de postrevolutionaire stad. Hoewel de geografische nauwkeurigheid wordt beschouwd als slecht (niveau 5/10), zijn officiële adres en registratie als historische monumenten maken het een zeldzame getuigenis van deze tijd. De beschikbare bronnen, waaronder Monument, bevestigen het belang ervan in het Orléan-erfgoed, zowel voor de architectuur als voor de historische context.

Externe links