Bouw van gebouwen limite XIXe-XXe siècle (≈ 1865)
Geschatte periode voor het gebouw.
1897
Eerste vermelding in de Almanach van handel
Eerste vermelding in de Almanach van handel 1897 (≈ 1897)
Bewijs van de koffie opening.
vers 1900
Creatie van de keramische inrichting
Creatie van de keramische inrichting vers 1900 (≈ 1900)
Geregisseerd door D.V.P. Sarreguemines en Alexandre Sandier.
23 mai 1984
Historisch monument
Historisch monument 23 mai 1984 (≈ 1984)
Bescherming van interieur.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Alexandre Sandier - Keramische ontwerper
Auteur van de motieven voor D.V.P. Sarreguemines.
Oorsprong en geschiedenis
Het Café-Bar de la rue Étienne-Marcel, gelegen in het 1e arrondissement van Parijs, beslaat de begane grond van een gebouw gebouwd aan het einde van de 19e eeuw. Het bestaan ervan werd in 1897 bevestigd in de Almanak van de handel en markeerde zijn anker in het Parijse landschap van die tijd. De plaats onderscheidt zich door zijn interieur keramische decoratie, gemaakt rond 1900, die de hele zijwanden bedekt. Deze werken, ondertekend door het bedrijf D.V.P. Sarreguemines (op 28 rue de Paradis in Parijs), zijn toegeschreven aan de cartoonist Alexandre Sandier, actief in de Mosellan Faience. De ontwerpen omvatten reliëf vegetarisch friezen, rozen, evenals twee allegorische panelen afgebeeld La Bière en Le Café, een illustratie van de oorspronkelijke functies van het etablissement.
De interieurdecoratie van het café, opmerkelijk om zijn stilistische eenheid en zijn staat van instandhouding, werd beschermd door een registratie order onder de historische monumenten op 23 mei 1984. Deze officiële erkenning onderstreept de erfgoedwaarde van keramische tegels, een bewijs van de decoratieve kunsten van de 19e en 20e eeuw. Hoewel het gebouw zelf niet nauwkeurig gedateerd is, weerspiegelen de architectonische stijl en interieurdecoratie elementen de opkomende Art Nouveau invloeden, terwijl het deel uitmaakt van de traditie van Parijse cafés versierd met aardewerk, populair op dat moment.
De locatie van het café, op 3 rue Étienne-Marcel, plaatst de vestiging in een centrale en commerciële wijk van Parijs, dicht bij de Halles en de grote boulevards. Deze sector, in volledige transformatie aan de Belle Époque, verwelkomde een gevarieerde klantenkring, van arbeiders tot de bourgeois, waardoor deze plaatsen van gezelligheid sleutelruimtes van het stedelijke leven. Vandaag de dag, koffie behoudt een nauwkeurige locatie beschouwd als fair (noot 5/10), volgens de beschikbare gegevens, en blijft een zeldzaam voorbeeld van bewaarde keramische inrichting in situ in de hoofdstad.
