Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Cairn de Kercado à Carnac dans le Morbihan

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Cairn
Morbihan

Cairn de Kercado à Carnac

    Kercado
    56340 Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Cairn de Kercado à Carnac
Crédit photo : Binche - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
entre 5200 et 4360 av. J.-C.
Première datation contestée
4670 av. J.-C.
Datation révisée
1863
Fouilles de René Galles
XIXe siècle
Utilisation par les Chouans
27 décembre 1923
Classement monument historique
1925
Restauration par Le Rouzic
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Tumulus-dolmen de Kercado (Vak I 60): Beschikking van 27 december 1923

Kerncijfers

René Galles - Archéologue Eerste opgravingen in 1863
Zacharie Le Rouzic - Archéologue et restaurateur Zoek en catering in 1925
G. de Closmadeuc - Chirurgien et expert Botanalyse in 1863
Jean L'Helgouach - Archéologue Révisa la datation en 1979

Oorsprong en geschiedenis

Le cairn de Kercado, situé à Carnac dans le Morbihan, est un cairn dolménique daté du Néolithique moyen et récent. Ce monument mégalithique, de forme circulaire (30 m de diamètre, 3,50 m de hauteur), est entièrement construit en pierres sèches, sans couche de terre. Il renferme un dolmen à couloir de 7,50 m de long, menant à une chambre quadrangulaire dallée, recouverte d’une unique dalle gravée d’un motif « hache-charrue ». Son état de conservation exceptionnel s’explique par son emplacement sur un ancien domaine seigneurial, ce qui l’a protégé du démantèlement pour récupérer ses pierres.

De archeologische opgravingen, eerst uitgevoerd door René Wales in 1863 en vervolgens door Zacharie Le Rouzic in 1925, onthulden een rijke funeraire meubels (menselijke botten en dieren, objecten) die een langdurig gebruik tussen het midden en eind Neolithicum verklaren. Wales ontdekte verbrande botten en verstrooide meubels, terwijl Le Rouzic artefacten opgraafde in het puin dat Wales achterliet. De site, naar verluidt gebruikt als een cache door de Chouans in de 19e eeuw, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1923. De Rouzic gedeeltelijk gerestaureerd de cairn, in het bijzonder het oprichten van 27 blokken die een excentrische behuizing rond de tumulus vormen.

Le cairn présente des particularités architecturales et artistiques notables : deux dalles du couloir et un support de la chambre portent des gravures réticulées (mailles de filet), similaires à celles des sites de Mané-Kerioned et du Petit Mont. La dalle de couverture de la chambre, gravée d’un motif « hache-charrue », suggère un réemploi. Une cavité creusée dans le roc sous-jacent, au centre de la chambre, ajoute à son mystère. Les datations au carbone 14, initialement contestées (5200–4360 av. J.-C.), furent révisées en 1979 à 4670 av. J.-C., confirmant son ancienneté.

Kercado cairn illustreert de begrafenis en symbolische praktijken van Neolithicum in Bretagne. Het meubilair, waaronder de beenderen van volwassenen, kinderen en dieren, evenals sporen van slijtage, getuigen van complexe rituelen. De diversiteit van de artefacten (Campaniform Culture) weerspiegelt een voortdurende bezetting gedurende eeuwen. De site, nu beschermd, biedt een zeldzaam voorbeeld van intacte cairn, bewaard dankzij zijn seigneuriële geschiedenis en restauraties, ondanks soms bekritiseerde interventies zoals die van Le Rouzic.

Externe links