Bouw van calvaire en ossuaire XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Periode van realisatie van monumentale elementen.
24 janvier 1924
Classificatie van monumenten
Classificatie van monumenten 24 janvier 1924 (≈ 1924)
Golgotha en ossuarium geclassificeerd als historische monumenten.
21 mai 1927
Inscriptie van het kruispatroon
Inscriptie van het kruispatroon 21 mai 1927 (≈ 1927)
Bescherming van historische monumenten.
20 juin 1928
Gedeeltelijke kerkregistratie
Gedeeltelijke kerkregistratie 20 juin 1928 (≈ 1928)
Het zuidelijke deel van de geregistreerde sacristie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Golgotha en ossuarium (cad. AB 126): bij beschikking van 5 januari 1924; 16e-eeuws kruis (cad. AB 126): inschrijving bij decreet van 23 mei 1927
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
Het kerkhof van Guéhenno is geïntegreerd in de parochiekerk van de gemeente Morbihan in Bretagne. Dit architectonische ensemble omvat ook de kerk Saint-Pierre-et-Saint-Jean-Baptiste, een patée kruis en een begraafplaats. De kalvarium, een van de zeven monumentale beproevingen van Bretagne en de enige van Morbihan, is bijzonder opmerkelijk. Het vertegenwoordigt één Christus aan de ene kant en één Pietà aan de andere, omringd door de Maagd en Sint Johannes, met twee engelen aan de armen van het kruis. Deze elementen, typisch voor Bretonse Renaissance religieuze kunst, illustreren het symbolische en spirituele belang van de site.
De Golgotha en de Ossuary werden op 24 januari 1924 geclassificeerd als historische monumenten, die hun uitzonderlijke erfgoedwaarde erkennen. Het pattékruis werd op 21 mei 1927 ingeschreven, gevolgd door een deel van de kerk (de zuidelijke gevel van de sacristie) op 20 juni 1928. Deze opeenvolgende beschermingen benadrukken de historische en artistieke rijkdom van de parochies van Guéhenno, die een belangrijke getuigenis blijft van de Bretonse religieuze architectuur van de 15e en 16e eeuw.
De parochiekerk Guéhenno onderscheidt zich door zijn eenheid en consistentie, kenmerkend voor de Bretonse parochie ensembles van deze periode. Deze ruimtes, vaak afgebakend door muren, brachten de kerk, de begraafplaats, de beproeving en soms een ossuarium samen, wat een gemeenschapsorganisatie weerspiegelt die zich richt op het religieuze leven. De monumentale calvarium, met zijn gedetailleerde sculpturen, diende zowel als steun voor toewijding als als herinnering aan de mysteries van de passie, die een educatieve en spirituele rol speelden voor de gelovigen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen