Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Kamer van Koophandel van Rijsel vond haar oorsprong in een besluit van de Raad van State van 1701, maar de daadwerkelijke oprichting ervan dateert van 1 april 1715, na de gehechtheid van Vlaanderen aan Frankrijk door de vrede van Utrecht (1713). Het werd in 1802 gerestaureerd en vestigde zich uiteindelijk in 1803. Zijn rol in de ondersteuning van de lokale industrie wordt bevestigd, vooral na de vernietiging van de Eerste Wereldoorlog.

Aan het begin van de 20e eeuw, de behoefte aan een zetel waardig van zijn ambities leidde het Huis om een nieuw gebouw te bestellen aan architect Louis Marie Corveller. Tussen 1910 en 1921 werd in het neo-Flamandgebouw een belfort van 76 meter ingehuldigd, symbool van de economische macht van Lille. De stijl is geïnspireerd op de oude stadhuizen van Nederland, met typische 17e-eeuwse vegetarische motieven en volutes. De erezaal, met een koepel van 17 meter, en rijkelijk ingerichte kamers (fresco's, houtwerk) maken het tot een architectonisch meesterwerk.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw gevorderd door de Oberfeldkommandantur 670 en werd het de zetel van de Duitse militaire regering voor Nord-Pas-de-Calais. Verschillende officieren, waaronder Karl Niehoff, waren aanwezig, terwijl tragische gebeurtenissen plaatsvonden, zoals de moord op NCO Friedrich Günther in 1940. Na de bevrijding werd het gebouw in 1950 uitgebreid door Jean Delrue, die een vleugel toevoegde aan de Port Gallery en een wintertuin versierd met fresco's van Émile Flamant.

Gerangschikt als een historisch monument in 2016, het gebouw ook profiteert van het 20e eeuwse erfgoed label. Zijn beiaard, geïnstalleerd in 1984 dankzij een publiek abonnement, speelt als alternatief de Ode à la Joye en de P In 2017, een grote herstructurering veranderde de begane grond in commerciële ruimtes en kantoren, met behoud van zijn rol als hoofdkwartier voor de CCI Grand Lille.

Architectureel onderscheidt het gebouw zich door zijn belfort met een klok met vier wijzerplaten, die Lille opera domineren. Binnen illustreren de Descamps Hall (300-zits auditorium), de Zitkamer, en het Kuhlmann Office de fascist van de economische instellingen van die tijd. De fresco's en galerieën met zuilen van de erezaal benadrukken de esthetische en symbolische ambitie van het project, waarbij het Vlaamse erfgoed en de moderniteit van het begin van de twintigste eeuw worden vermengd.

Externe links