Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De necropolis van Coizard-Joches, ook bekend als Caves du Razet, is een complex van hypogees (onderaardse graven) dat dateert uit het late Neolithicum, gelegen in de Marne. Deze collectieve graven, gegraven in een zuidwaarts gerichte krijthelling, werden geleidelijk ontdekt: twee hypogees werden per ongeluk ontdekt in 1842 en 1858 tijdens de instortingen. Vanaf 1872 opgraven en zoeken Baron Joseph de Baye 35 anderen, waardoor het geschatte totaal op ongeveer vijftig, hoewel het gebrek aan documentatie maakte dit cijfer onzeker. Alle hypoglycemieën, behalve de nrs. 23 en 24, werden na onderzoek gevuld. Hun regeling in parallelle lijnen, met openingen gericht op zuid/zuid-oost, suggereert een gestructureerde begrafenisorganisatie.

Hypogees 23 en 24, nog steeds toegankelijk, illustreren de typische architectuur: een voorkamer (ongeveer 2 m lang) leidt naar een rechthoekige slaapkamer (4 m bij 3,5 m), met zijbanken en muuropnames. De hypogee n°23 is de thuisbasis van een controversiële bas-reliëf, bijgenaamd "de hoeder van graven," die een vrouwelijk figuur met gemarkeerde borsten vertegenwoordigt, bedekt en getrimd met een ketting. De authenticiteit werd in twijfel getrokken zodra het werd ontdekt vanwege zijn abnormaal gladde oppervlak, suggererend een restauratie of vervalsing geïnspireerd door de sculpturen van hypogeus n°24, waar twee soortgelijke afbeeldingen, meer gewijzigd, sieren de muren. Twee gestrande assen, waaronder een zwart kolenblad, completeren de gesneden motieven.

De funeraire meubels verzameld door Baron Baye, die nu wordt gehouden in het National Archeology Museum (bijvoorbeeld vuursteen gereedschap, dolk, aragoniet hanger) en het Museum of Man (anthropologische overblijfselen), blijft moeilijk precies toe te schrijven aan elke hypogee als gevolg van onnauwkeurige records. Alleen een intact keramiek werd gemeld voor de hele necropolis. Van 1935 tot 1938 werd de necropolis in kaart gebracht door Pierre Favret en J. Prieur. Zijn studie onthult collectieve begrafenispraktijken en een lokale rockkunst, hoewel sommige werken, zoals "de voogd," vragen oproepen over hun oorspronkelijke integriteit.

De hypogees van Coizard-Joches maken deel uit van een bredere context van neolithische graven, vergelijkbaar met de beelden-menhirs van Zuid-Frankrijk, hoewel hun stijl en behoud verschillen. De aanwezigheid van gesneden bijlen, krachtsymbolen of rituele gereedschappen, en de systematische oriëntatie van graven naar het zuidoosten kan geloven in verband met de zonnecyclus of een reis naar de volgende. De afwezigheid van patina op sommige bas-reliëfs, zoals die van hypogeus n° 23, contrasteert met de natuurlijke slijtage van andere sculpturen, wat de hypothese van moderne interventies tijdens de 19e eeuw opgravingen aanwakkert.

De methode van het zoeken naar de Baron van Baye, zij het een pionier, lijdt nu aan een gebrek aan documentaire strengheid, waardoor het fijne begrip van begrafenisrituelen die op deze site worden beoefend wordt beperkt. De hypogees, gegraven op verschillende dieptes (2,75 m op 3,80 m), waarschijnlijk gehuisvest blijft vergezeld van offers, zoals blijkt uit de gevonden artefacten. Hun classificatie als historische monumenten onderstreept hun archeologische waarde, ondanks de voortdurende onzekerheid over hun oorsprong en exacte aantal. De site blijft een opmerkelijk voorbeeld van prehistorische begrafenis architectuur in Champagne-Ardenne, vandaag Grand Est.

Externe links