Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Notre-Dame-d'Alet werd geboren in een Marian verschijning in de 12e eeuw aan een arbeider genaamd Raymond, die leidde tot de bouw van een eerste heiligdom vernietigd in 1568 door de Hugenoten. In 1673 verscheen de Maagd weer bij Raymond Vialette en andere inwoners, waardoor de kapel werd gerestaureerd, waarvan de eerste steen werd gelegd in december 1673. De eerste mis werd gevierd in april 1674 en het heiligdom werd uitgebreid door de betrokkenheid van Henri Le Masuyer, procureur-generaal van het parlement van Toulouse.

In de 18e eeuw, ervoer de site een toevloed van pelgrims, waarvoor de toevoeging van een kapel en een klooster. De barokke altaarstukken, waaronder die van het hoge altaar van Thibaud Maistrier, dateren uit deze periode. Tijdens de revolutie werd een zijkapel verwoest, maar de bewoners redden het gebouw, later gekocht door parochianen. In de 19e eeuw restaureerden de priesters van het Heilig Hart het heiligdom met een veranda, een vierde kapel en glas-in-loodramen die Gesta ondertekenden.

De kapel herbergt twee opmerkelijke Maagden van Pitié: een 16e-eeuwse steen (Burgundy stijl) en een 17e-eeuwse terracotta van Étienne Dugast, oorspronkelijk geplaatst op het dak. In 1863 werd het standbeeld van de Maagd gekroond met toestemming van Pius IX. In 1995 verbleef zuster Emmanuelle daar, en in 2019 werd er een relikwie van Sint Dominique geïnstalleerd. In 1988 werd een historisch monument opgericht, dat een 17e-eeuws gouden altaarstuk en een geschilderd plafond bevat.

Het gebouw illustreert een syncretisme tussen populaire toewijding en artistiek erfgoed, gekenmerkt door verschijningen, vernietigingen en reconstructies gedragen door de lokale gemeenschap. Het bedekte atrium, voormalig klooster, getuigt van zijn historische rol van het verwelkomen van pelgrims. De beschermde elementen omvatten het geschilderde plafond, het atrium en de veranda van 1863, onder verantwoordelijkheid van de gemeente.

Externe links