Bouw van de kapel 1864-1872 (≈ 1868)
Bouw tussen deze twee data.
16 janvier 2013
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 16 janvier 2013 (≈ 2013)
Officiële bescherming met het huis van de sacrist.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De begrafeniskapel en de accommodatie van de sacristan (zie AO 94 (chapel); AS 47 (woning): inschrijving bij beschikking van 16 januari 2013
Kerncijfers
Information non disponible - Anonieme ambachtslieden
Waarschijnlijk Parijs, niet geïdentificeerd.
Propriétaire inconnu - Verdachte sponsor
Geroemde ambachtslieden.
Oorsprong en geschiedenis
De kerkkapel van Chantemerle, gelegen in Moncoutant-sur-Sèvre (New Aquitaine), werd tussen 1864 en 1872 opgericht tijdens het Tweede Rijk. Dit monument combineert neo-gotische en neo-Romeinse stijlen, kenmerkend voor 19e-eeuwse architectonische eclectiek. Volledig gebouwd van geslepen steen, het wordt onderscheiden door een rijke versiering, zowel binnen als buiten, en is omgord met een stenen hek. Hoewel de ambachtslieden die ervoor hebben gewerkt anoniem blijven, suggereert hun meesterschap de tussenkomst van gerenommeerde professionals, waarschijnlijk Parijse, gevraagd door de sponsor voor dit ambitieuze project.
De kapel is sinds 16 januari 2013 opgenomen als een historisch monument, een erkenning die ook de accommodatie van de aangrenzende sacristan omvat. Het is eigendom van een particulier bedrijf, het illustreert het belang van begrafeniskapellen in de aristocratie en de 19e eeuwse bourgeoisie, waar deze gebouwen dienden als zowel een plaats van familieherinnering als een demonstratie van sociale status. De precieze locatie in Moutiers-sous-Chantermerle (zie code 79179) is zeer betrouwbaar (niveau 8/10), hoewel de bronnen de huidige toegankelijkheid voor het publiek niet specificeren.
De stilistische invloeden van de kapel weerspiegelen de dominante artistieke stromingen onder Napoleon III, waarbij middeleeuwse herinterpretatie en zoektocht naar ostentatie worden gemengd. De afwezigheid van archiefdocumenten over ambachtslieden of sponsors beperkt de kennis van de geschiedenis, maar de zorgvuldige architectuur en het behoud ervan maken het tot een opmerkelijke getuigenis van het begrafenis erfgoed van de Poitou-Charentes, nu geïntegreerd in de regio New Aquitaine.