Registratie voor historische monumenten 22 août 1949 (≈ 1949)
Officiële bescherming van de kapel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle de Notre-Dame-de-Bonne-Encontre (Box D 329): inschrijving bij beschikking van 22 augustus 1949
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Notre-Dame-de-Bon-Encontre kapel, gelegen in Sarlat-la-Canéda, Dordogne, is een religieus gebouw gebouwd in de zeventiende eeuw. Het wordt gekenmerkt door zijn sobere architectuur, gekenmerkt door een Louis XIII stijl klokkentoren die het dak en een klassieke veranda overwint. Dit monument, van bescheiden omvang, weerspiegelt de artistieke en religieuze invloeden van de periode in Zwarte Perigord, een regio gekenmerkt door intensieve activiteit in de bouw en renovatie van heilige gebouwen na de onrust van de oorlogen van religie.
In de kapel bevindt zich een 18e-eeuws gebeeldhouwd altaarstuk, versierd met geschilderde en vergulde karakters, die de evolutie van de decoratieve smaken onder het Oude Regime weerspiegelen. Dit altaarstuk, dat na de eerste bouw werd toegevoegd, illustreert de persistentie van lokale devotionele praktijken en de progressieve verrijking van plaatsen van aanbidding. De kapel, ingeschreven in de Historische Monumenten bij decreet van 22 augustus 1949, is nu eigendom van een vereniging, wat een bewaard erfgoed en gemeenschapsroeping suggereert.
De historische context van Sarlat-la-Canéda in de zeventiende eeuw is die van een welvarende stad, bestuurlijk en religieus centrum van de Périgord. Kapels als Notre-Dame-de-Bon-Encontre speelden een centrale rol in het maatschappelijk leven: bedevaartsplaatsen, collectieve gebeden of lokale feesten. Hun constructie voldeed vaak aan wensen of behoeften voor territoriale markering door gemeenschappen of broederschappen. De sobere maar elegante architectuur van deze kapel, met zijn karakteristieke klokkentoren, maakt deel uit van deze traditie van volksvroomheid en lokaal patronage.
Officiële bescherming in 1949 onderstreept de erkende erfgoedwaarde van het gebouw, vooral voor zijn 18e-eeuwse altaarstuk, een opmerkelijk voorbeeld van provinciale barokkunst. Deze ranglijst stond het behoud toe, ondanks de stedelijke transformaties van Sarlat, een stad die vandaag bekend staat om zijn bewaard gebleven middeleeuwse centrum. Het ontbreken van vermelding van een specifieke sponsor of belangrijke gebeurtenissen met betrekking tot de kapel in de beschikbare bronnen beperkt de kennis van zijn specifieke geschiedenis, maar zijn inscriptie in het perigordin religieuze landschap blijft onmiskenbaar.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen