Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kapel Saint-Hippolyte-du-Bouchier à Saint-Martin-de-Queyrières dans les Hautes-Alpes

Hautes-Alpes

Kapel Saint-Hippolyte-du-Bouchier

    255 N94
    05120 Saint-Martin-de-Queyrières

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1500
1600
1700
1800
1900
2000
1118
Eerste schriftelijke vermelding
1509
Datum geschilderd in situ
2e moitié XVe siècle
Eerste bouw
1er quart XVIe siècle
De omgeving afmaken
25 octobre 1990
MH-classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Chapelle Saint-Jacques-de-Prelles (cad. A 4626): classificatie op volgorde van 25 oktober 1990

Kerncijfers

Information non disponible - Geen naam geciteerd Stille bronnen over acteurs.

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Hippolyte-du-Bouchier, gelegen in Saint-Martin-de-Queyries in de Hautes-Alpes, is een religieus gebouw gebouwd tussen de tweede helft van de 15e eeuw en het eerste kwart van de 16e eeuw. De architectuur wordt gekenmerkt door een schip van een overspanning bedekt door een plafond, verlengd door een gewelfde apse in cul-de-four. De originele gevel, nu uitgestorven, steunde een klokkentoren met twee baaien, nu in retraite na de verlenging van het schip. De gebruikte materialen, zoals de gevlochten tuf, en de geschilderde decoraties (met inbegrip van een datum van 1509 op de triomfboog) getuigen van de stilistische evolutie tussen laatgotische en vroege renaissance.

De site wordt al in 1118 genoemd in de cartular van Oulx, die zijn anciënniteit onthult als een plaats van aanbidding. Aan het einde van de Middeleeuwen was de kapel een actieve pelgrimstocht, die de lokale gelovigen aantrok. Het interieur fresco's, gedeeltelijk gedateerd uit de late 15e of vroege 16e eeuw, evenals het verband dat de muren bedekt, benadrukken haar rol zowel spirituele als artistieke. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1990, het behoort nu tot de gemeente en behoudt tastbare sporen van zijn vroegere functie, tussen toewijding en lokaal erfgoed.

De transformatie van de gevel en de beweging van de klokkentoren illustreren opeenvolgende verbouwingen, waarschijnlijk gekoppeld aan de toestroom van pelgrims of liturgische behoeften. Het gebruik van tuff, lokale vulkanische steen, en de eenvoud van de klokkentoren bogen weerspiegelen regionale hulpbronnen en knowhow. Hoewel de archieven ontbreken op de oprichters, het gebouw belichaamt alpine landelijke vroomheid en architectonische aanpassingen typisch voor berg heiligdommen tussen twee scharnierende periodes.

Externe links