Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Bernardines ontstond in 1637, toen de Hervormde Cisterciënzer Bernardines nonnen een eerste klooster in Marseille stichtten op het domein van de "king's garden," in 1459 verworven door koning René. Deze site, gelegen in de buurt van de oude haven, is onteigend voor de bouw van het arsenaal van galerijen, waardoor de nonnen dwingen om een nieuw klooster te bouwen in 1745 bij de deur van Noailles. De plannen worden toevertrouwd aan de architecten Pierre-Paul Bruand en vervolgens Balthazar Dreveton, met een decoratie gesneden door Jean-Michel Verdiguier. Het altaar, gemaakt door de marbrier Fossati in 1755, wordt nu bewaard in de kerk van Saint Cannat.

Tijdens de Revolutie werd het klooster gesloten en omgevormd tot een bestuurszetel, terwijl de kerk in 1804 een museum van beeldende kunst werd. Ondanks de aanpassing (donkere en slecht verlichte gebouwen), bleef het museum er tot 1869, toen het werd overgebracht naar het Longchamp Palace. De kerk werd vervolgens teruggezet om te aanbidden als kapel van Thiers High School, voordat ze in 1937 werd ontmanteld en omgebouwd tot een tentoonstellingszaal, vervolgens in 1987 tot een proeftheater.

Op 31 juli 1952 werd een historisch monument gebouwd en de kapel van Bernardines belichaamt de culturele veranderingen van Marseille, van ereplaats tot artistieke ruimte. De 18e-eeuwse architectuur, gekenmerkt door de werken van Dreveton en Verdiguier, getuigt van Provençaals religieus erfgoed, terwijl de opeenvolgende toepassingen de politieke en sociale omwentelingen weerspiegelen, van de revolutie tot op de dag van vandaag.

Externe links