Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Dominicanen van Viviers, ook bekend als de kapel van Notre-Dame-du-Rhône, vindt zijn oorsprong in een eerste kerk gesticht vóór de 6e eeuw, waar bisschop Venance de Viviers werd begraven in 544. Deze religieuze site, meerdere malen verwoest en herbouwd, werd in de 7e eeuw door Benedictijnen bezet, toen door Dominicanen van Sainte-Catherine-de-Sienne uit 1624. Deze laatste ondernam een grote wederopbouw tussen 1732 en 1743 onder leiding van architect Jean-Baptiste Franque en ondernemer Claude Projet, met de steun van de bisschop van Viviers.

De nieuwe kapel, waarvan de eerste steen werd gelegd in 1734 werd gezegend in 1738 en gewijd op 11 oktober 1739. De sobere architectuur, gekenmerkt door een elegante hoogte en discrete gesneden elementen, is geïnspireerd op de prestaties van Franque in de Provence. De totale kosten van het werk steeg tot 37.000 pond toernooien. Bij de Revolutie werd het klooster in beslag genomen als nationaal goed, vervolgens omgezet in een magazijn, tegelfabriek en uiteindelijk in een school uit 1908. Het gebouw, nooit ontheiligd ondanks zijn seculier gebruik, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1967, met aanvullende bescherming in 2020 en 2024.

Het koor van de nonnen, gescheiden van het schip na de revolutie, presenteert een vlakke kluis met dubbele bogen op hangers, kenmerkend voor de kunst van Franque. De gevels, gemaakt van lokale kalksteen, combineren vertikaliteit en classicisme, met ionische pilasters en een driehoekig pediment. Het interieur, ontdaan van de originele meubels, behoudt een unieke gewelfde schip in kloosterboog met bezel, verlicht door een axiale baai. De daaropvolgende graffiti en wijzigingen getuigen van de vele herindelingen van de site, nu gedeeld door een diocesane vereniging en de gemeente Viviers, die werkt aan haar rehabilitatie.

De opgravingen tijdens de reconstructie van 1625 onthulden graftombes met inscripties vanuit de lucht, met de nadruk op de vroegere bezetting van het terrein. Het klooster, uitgebreid tussen 1733 en 1743, omvatte reeds bestaande gebouwen, zoals de refter in het oude klooster. Na de Revolutie scheidde de kadastrale afdeling definitief het koor van de nonnen van het schip, terwijl de zolder, ondersteund door stenen pilaren, ooit de slaapzalen herbergde. De kapel maakt deel uit van een architectonisch ensemble dat overeenkomt met andere werken van Franque, zoals de Chartreuse de Valbonne of het Sainte-Marthe Ziekenhuis in Avignon.

Vandaag de dag behoudt de Notre-Dame-du-Rhône kapel, hoewel leeggemaakt van zijn liturgische meubels, een sterke erfgoedwaarde. De ingang veranda, bogen en brug, geclassificeerd in 2024, voltooien de eerste bescherming van 1967. De gemeente, eigenaar van het koor van nonnen sinds 2018, werkt samen met de Diocesaanse vereniging om deze zeldzame getuigenis van 18e-eeuwse vrouwelijke religieuze architectuur in Ardèche te herstellen, met behoud van de sporen van de opeenvolgende toepassingen, van het industriële magazijn tot de huidige school.

Externe links