Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Notre-Dame de Trémalo, gelegen in Pont-Aven in Bretagne, werd in de 16e eeuw gebouwd door Guillaume du Plessis, heer van Plessis, en zijn vrouw Catherine de Botigneau, op de voormalige parochie van Nizon. In gotische stijl onderscheidt het zich door zijn flamboyante baaien, zijn Cornouaillais klokkentoren en zijn zandstenen gesneden met groteske figuren, die de hoofdzonden illustreren. Zijn nog zichtbare polychrome houten Christus inspireerde Paul Gauguin voor grote werken als De Gele Christus (1889), die zijn geschiedenis koppelden aan de school Pont-Aven.

De kapel werd in 1795 in handen van de families Feydeau en vervolgens Hersart de la Villemarqué verkocht als nationaal eigendom voordat ze werd teruggegeven aan het Eerste Rijk. In 1957 werd het geheel gerestaureerd. Sinds 1978 houdt de vereniging voor de bescherming ervan haar in stand. Zijn meubels en architectuur, typisch voor Bretonse kunst, maken het tot een zeldzame getuigenis van lokale vroomheid en zijn artistieke invloed.

Het gebouw, ingeschreven in historische monumenten op 11 mei 1932, dankt ook zijn faam aan Amerikaanse en Europese schilders van Pont-Aven, zoals Childe Hassam, die er werken maakte rond de twintigste eeuw. Het wapen van de stichters, zichtbaar bij het koor, doet denken aan hun beschermheerschap, terwijl de overweldigende balken en polychrome motieven de invloed van de populaire Bretonse tradities benadrukken.

De kapel combineert een rechthoekig vlak met een driehoekig plat bed, versierd met drie flamboyante baaien. Binnen, tien pilaren steunen gebroken bogen, waardoor een homogeen schip bedekt met een gietijzeren boog. De zandstenen, gesneden van menselijke en dierlijke maskers, omvatten een gedurfde voorstelling van een dier met een mannelijk geslacht, die een onbekende middeleeuwse symboliek weerspiegelt.

Externe links