Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Notre-Dame de Tréminou, gelegen in Plomeur in Bigouden land (Zuidwest-Brittannië), ontstond in de 13e eeuw, met grote restauraties in de 14e en 16e eeuw. Zijn naam, vaak geïnterpreteerd als de "boom van Sint-Menou," zou in werkelijkheid betekenen "boerderij waar hennep wordt opgeslagen" in Breton, die het lokale economische belang weerspiegelt van de export van linnen en hennepdoeken in de middeleeuwen. De kapel, met een T-vormig plan, onderscheidt zich door zijn moderne klokkentoren en flamboyante 16e-eeuwse glazen meesteres, evenals gesneden zandstenen en polychroom houten beelden uit de 16e en 17e eeuw.

De site is onlosmakelijk verbonden met de opstand van de Rode Bonnets: op 2 juli 1675 diende zijn beproevingschare buiten als platform voor het verkondigen van de Boerencode, een claim geschreven door vertegenwoordigers van 14 parochies van Cap Caval. Een lokale legende zegt dat een schat, opgevoed om de opstand te financieren en verborgen door Chief Torreben, nog steeds zou worden begraven in de buurt van de kapel, aangegeven door een mysterieus licht op Palm zondag. Deze historische verzamelplaats blijft een symbool van het boeren verzet.

De kapel heeft sinds 1926 een historisch monument gerund en herbergt ook een fontein van toewijding 500 meter zuidwaarts, evenals een gechristelijke stele met een oude Keltische cultus. Zijn vergeving, gevierd op de 4e zondag van september, bestendigt een religieuze en gemeenschapstraditie geworteld in Bigouden land. Het dak, herbouwd in 1964, en de 17e eeuw sacristie voltooien dit gebouw gekenmerkt door Bretonse sociale en architectonische geschiedenis.

Externe links