Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Nicolas de Priziac, gelegen op een afgelegen plek in de buurt van het dorp Kerviguen, is een 16e eeuws religieus gebouw. Het werd voor het eerst genoemd in 1516, tijdens een conflict tussen Pierre Le Scanff, heer van de Drors, en Yvon Le Digoedel, oprichter van de kapel, over de rechten van de dominantie. De arbitrage werd gehouden ten gunste van de heren van de Drors, wiens wapens verschenen op de westelijke gevel tot de revolutie.

De jube, in opdracht van Nicolas de Talhouët in 1565 werd in 1580 geschilderd en in 1768 geschilderd. Het is versierd met beeldjes van de twaalf apostelen en negen panelen die de legende van Sint Nicolaas vertegenwoordigen. De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 1922, heeft een Latijnse kruis architectuur met een plat bed en een slanke klokkentoren.

De originele 15de eeuwse glas-in-loodramen, gered tijdens de Tweede Wereldoorlog, werden verloren en gevonden in 1978, voordat ze ten onrechte werden geïnstalleerd in de kerk van Trizac (Cantal). De kapel stond ook bekend om zijn vergeving, de Pistolance, een traditie gekoppeld aan de vermeende dood van William d'Orange in 1690, die duurde tot 1828.

De kapel heeft ook een beiaardwiel en standbeelden. Zijn jube, beschouwd als een van de mooiste in Bretagne, mengt Renaissance motieven met symbolen van de lokale adellijke families, zoals de wapens van de Le Scanff. Het gebouw weerspiegelt dus de sociale en religieuze geschiedenis van de regio.

Het terrein, op 500 meter afstand van het dorp, behoudt een bewaard gebleven sfeer. De klokkentoren, met zijn opengewerkte baaien en zijn gehaakte pijl, evenals het paneelframe, getuigen van de Bretonse architectuur van de periode. De kapel blijft een opmerkelijk voorbeeld van het landelijke religieuze erfgoed.

Externe links