Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Carantilly Presbytery is een katholiek kerkelijk gebouw gebouwd in het 3e kwart van de 18e eeuw, specifiek in 1760, op initiatief van de pastoor Dufour. De laatste wilde concurreren met het kasteel van Carantilly, kort daarvoor gebouwd, door het aanbieden van een woning waardig van zijn status. De architectuur bestaat uit vijf baaien die door een vierkante verdieping worden overdonderd, met een centraal voorlichaam in licht uitstekend, vroeger versierd met een houten pediment nu uitgestorven. Binnen, de verdeling van de kamers, bewaard intact, onthult een typische regeling van het tijdperk, met opmerkelijke elementen zoals een stomme open haard gesneden in de eetkamer en mascarons aan het hoofd van Gorgone sieren van de ingang deuren.

De hoofdzaal op de verdieping, genaamd "chambre de l'Evêque," diende als receptiezaal, waarin de sociale en representatieve rol van de parochiekerk werd benadrukt. De pastorie werd omringd door een aangename tuin omringd door watergracht, een zeldzaam element voor dit type gebouw. == Geschiedenis ==Het monument werd gebouwd als historisch monument bij decreet van 15 juli 2009. De staat van instandhouding stelt ons in staat om de ruimtelijke organisatie en inrichting van de 18e eeuwse landelijke presbyteries in Normandië te bestuderen.

De pastorie maakt deel uit van een lokale context die wordt gekenmerkt door de bouw van het kasteel van Carantilly, symbool van seculiere macht, waarop de pastoor Dufour reageert met een ambitieus kerkelijk huis. De gracht en de tuin, nu gedeeltelijk aangepast, getuigen van een verlangen om schoon te maken en prestige, kenmerkend voor de landelijke elites van het oude regime. Het gebouw illustreert ook de invloed van stedelijke architectonische modellen op het platteland van Normandië, waar parochiepriesters vaak een centrale rol speelden in het gemeenschaps- en culturele leven.

De bescherming van historische monumenten in 2009 heeft bewaard interieur en exterieur decoratieve elementen zoals gesneden kluissleutels of houtwerk. Hoewel de houten pediment verdwenen in de 20e eeuw, de algemene structuur en de interne organisatie bleef representatief voor de presbyteries gebouwd onder Lodewijk XV. Het gebouw, gelegen 1 Le Presbytère in Carantilly, Manche, is een zeldzaam voorbeeld van kerkelijke residentie die zijn architectonische integriteit en functie heeft behouden.

Externe links