Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Romeinse carrière van Cavallo Eiland tot Bonifacio en Corse-du-sud

Patrimoine classé
Vestiges Gallo-romain
Carrière romaine

Romeinse carrière van Cavallo Eiland tot Bonifacio

    Îles Lavezzi
    20169 Bonifacio
Eigendom van een particulier bedrijf
Crédit photo : Sapiens92 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
1872
Gedeeltelijke vernietiging
1932
Overdracht van pijler
4 août 1992
Historische classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Pakketten 14-16, 123 en 132 in totaal; overblijfselen opgenomen in Pakket 131 (Q 14-16, 123, 131, 132): inschrijving bij beschikking van 4 augustus 1992

Kerncijfers

Prisonniers romains - Gedwongen arbeid Uitgebuit om graniet te winnen in de tweede eeuw.
Carriers romains - Gespecialiseerde ambachtslieden Gewoond op het eiland voor vier eeuwen.

Oorsprong en geschiedenis

Het eiland Cavallo, gelegen in de Lavezzi archipel bij Bonifacio, is de thuisbasis van de overblijfselen van een Romeinse groeve uit de late 1e of vroege 2e eeuw. De Romeinen stuurden er gevangenen heen om graniet te halen voor de bouw van tempels en openbare gebouwen in Rome. Dit graniet, dat actief op de markt wordt gebracht, illustreert de Romeinse controle over de maritieme routes tussen Corsica, Sardinië en het Iberisch schiereiland, rijk aan mineralen. Twee Romeinse wrakken in de buurt van het eiland bevestigen deze intense havenactiviteit.

De overblijfselen van de groeve, opmerkelijk bewaard gebleven tot de 19e eeuw, omvatten extractiebanken, carrièrehabitats en bas-reliëf gesneden op de blokken. Echter, de hervatting van de extractie in 1872 om de Lavezzi vuurtoren te bouwen vernietigde veel van de Romeinse sporen. Alleen een granieten pilaar, vervoerd naar Bonifacio in 1932, blijft als een gedenkteken. Tegenwoordig blijven de snijsporen zichtbaar op het aangrenzende eiland San Bainso, sinds 1992 geclassificeerd als historische monumenten.

Na het verlaten van de site door de Romeinen werd het eiland sporadisch bezet, vooral door herders uit 1800. In de 20e eeuw werd het een luxe resort, bijgenaamd het "Eiland van miljardairs," terwijl het sporen van zijn oude industriële verleden bewaarde. Het isolement en de particuliere status beperken nu de toegang tot de overblijfselen, hoewel de site blijft een uitzonderlijke getuigenis van Romeinse extractietechnieken.

De geologische context van het eiland, verbonden met Corsica en Sardinië door een istmus tijdens de Prehistorie, maakte het tot een strategisch punt voor mediterrane uitwisselingen. Prehistorische sub-rock schuilplaatsen getuigen van een oude bezetting, maar het was de Romeinse uitbuiting die zijn landschap markeerde voor een lange tijd, met quasi-industriële methoden voor die tijd. De carrière illustreert dus de economische romanisering van Zuid-Corsica en de integratie ervan in de commerciële netwerken van het Rijk.

Externe links