Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Bouwperiode van het gebouw.
11 octobre 1929
Historisch monument
Historisch monument 11 octobre 1929 (≈ 1929)
Registratie van resten door arrestatie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Huis (resten) (cad. 1453, 1454): inschrijving bij beschikking van 11 oktober 1929
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
Bronnen ontoereikend om een acteur te pakken.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis (resten) gelegen in Peruges, in het departement Ain, is een 15e eeuws monument. Deze architectonische vestige, hoewel gedeeltelijk bewaard gebleven, biedt een overzicht van de middeleeuwse civiele habitat in deze regio. Het gebouw is opgenomen in de inventaris van historische monumenten sinds 11 oktober 1929, het benadrukken van zijn erfgoed belang ondanks zijn versnipperde staat. Vandaag wordt het beheerd door een vereniging, maar informatie over de toegankelijkheid (bezoeken, verhuur, accommodatie) blijft onbekend.
Peruges, het emblematische dorp van de regio Auvergne-Rhône-Alpes, was in de middeleeuwen een dynamisch dorp, gekenmerkt door ambachtelijke en commerciële activiteiten. Huizen zoals deze werden zowel gebruikt als huisvesting als als werkplaats voor bewoners, vaak georganiseerd in bedrijven. Hun architectuur weerspiegelde de praktische behoeften van de tijd, met lokale materialen zoals steen en hout. Het behoud van deze overblijfselen maakt het mogelijk de stedelijke en sociale evolutie van deze landelijke gebieden te begrijpen, waar civiele gebouwen naast religieuze of defensieve gebouwen stonden.
De locatie van dit monument, op 5235 Rue du Four, is bij benadering, met een cartografische nauwkeurigheid die als "doorlaatbaar" wordt beschouwd (noot 5/10). Deze onnauwkeurigheid kan worden verklaard door de stedelijke transformaties die Peruges door de eeuwen heen heeft ondergaan, evenals door de aard van de ruïnes, die minder gemakkelijk in kaart te brengen zijn. Beschikbare bronnen, zoals de basis van Merimée en Monumentum, bevestigen de beschermde status, maar geven geen aanvullende informatie over de specifieke geschiedenis of de voormalige bewoners.
De inscriptie van de Historische Monumenten in 1929 hielp deze overblijfselen te behouden, waardoor hun totale verdwijning werd vermeden. Deze rangschikking maakt deel uit van een bredere benadering van het behoud van het Franse middeleeuwse erfgoed, vooral actief aan het begin van de 20e eeuw. Het gebrek aan gegevens over de oorspronkelijke eigenaars, het precieze gebruik van het gebouw of de belangrijke gebeurtenissen die daar plaatsvinden, beperken de wederopbouw van de geschiedenis. Beschikbare foto's, zoals Chabe01's Creative Commons licentie, documenteren zijn huidige staat zonder meer te onthullen over zijn verleden.
Tegenwoordig belichaamt het huis (resten) van Peruges een fragiel erfgoed, waarvan de waarde evenzeer ligt in zijn materialiteit als in zijn vermogen om een verleden tijdperk op te roepen. De status als associatief eigendom duidt op een bereidheid tot ontwikkeling, hoewel de praktische modaliteiten (begeleide bezoeken, restauratieprojecten) niet in de geraadpleegde bronnen worden gespecificeerd. Dit monument illustreert de uitdagingen van het behoud van kleine overblijfselen, vaak minder gedocumenteerd dan kastelen of kerken, maar net zo essentieel om de lokale geschiedenis te begrijpen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen