Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Vermoedelijke periode van eerste werkzaamheden.
XIIIe siècle
Voortzetting van de werkzaamheden
Voortzetting van de werkzaamheden XIIIe siècle (≈ 1350)
Uitbreiding of architectonische aanpassingen.
13 février 1926
Classificatie van de gevel
Classificatie van de gevel 13 février 1926 (≈ 1926)
Registratie voor historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Straatgevel: Registratie bij Beschikking van 13 februari 1926
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het 12e-eeuwse huis, gelegen in Saint-Aignan (Loir-et-Cher), is een historisch monument waarvan de bouw de 12e en 13e eeuw beslaat. Het maakte deel uit van een reeks gebouwen gewijd aan de begane grond, een instelling die verantwoordelijk is voor veiligheid en rechtvaardigheid onder het oude regime. Volgens de bronnen werd het gebruikt als rechtbank of gevangenis, hoewel deze functie niet formeel werd gedocumenteerd door gedetailleerde archieven. De architectuur kenmerkt kenmerkende elementen van het tijdperk, zoals een gebroken gebogen deur versierd met een tympanum, nu gedeeltelijk uitgestorven.
De gevel van dit huis, geclassificeerd bij decreet van 13 februari 1926, onderscheidt zich door opmerkelijke sculpturale details. Op de eerste verdieping worden twee gebroken boogramen omlijst door kolommen gegroepeerd door drie, waarvan er slechts één het originele model nog ondersteunt. Deze zuilen, omringd door loofhoofdsteden, suggereren een invloed van de late Romaanse of vroege gotische kunst. Het exacte adres, 8 rue de la Roquette (of 7 rue de la Raquette volgens GPS bronnen), plaatst het monument in het historische hart van Saint-Aignan, een stad gekenmerkt door zijn middeleeuwse erfgoed.
De geschiedenis van dit gebouw blijft deels raadselachtig, aangezien de beschikbare bronnen (met name Monument) niet de exacte omstandigheden van de bouw ervan of de betrokken actoren specificeren. De verbinding met de begane grond wijst echter op zijn rol in het lokale bestuur, waarschijnlijk als een plaats van bewaring of proces. De nauwkeurigheid van de locatie wordt beoordeeld als "a priori bevredigend" (noot 6/10), die de huidige geografische onzekerheden voor oude monumenten weerspiegelt. Er is geen informatie beschikbaar over de huidige toegankelijkheid of mogelijke toeristische functies.