Bouw van het huis 2e quart du XIXe siècle (≈ 1937)
Periode van realisatie door Virebent.
29 octobre 1975
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 29 octobre 1975 (≈ 1975)
Bescherming van gevels en daken.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken op straat (zaak AE 44): inschrijving bij beschikking van 29 oktober 1975
Kerncijfers
Pascal Virebent - Architect en aannemer
Schepper van het huis.
Oorsprong en geschiedenis
Het Virebent terracotta huis, gelegen in Toulouse, is een opmerkelijk voorbeeld van 19e eeuwse eclectische architectuur. Gebouwd in het 2e kwart van de 19e eeuw, breekt het met dominante neoclassicisme geïnspireerd door de Renaissance en 17e eeuwse gevels. Zijn originaliteit ligt in het gebruik van terracotta, een traditioneel lokaal materiaal, dat de linzen, friezes en gekartelde rand van het dak siert. Deze decoratieve elementen, bijna industrieel geproduceerd door de familie aanstekerfabriek Virebent in Launaguet, hebben deze stijl in de regio Toulouse op grote schaal verspreid.
Het gebouw bezet een straathoek en onderscheidt zich door zijn unieke vloer, waarvan de openingen zijn omlijst met terracotta decoraties met verschillende patronen. Elke latel heeft een heraldische of antropomorfe hoge reliëf, terwijl het platte dak wordt bekroond met een terracotta richel. Dit monument, geclassificeerd om zijn gevels en daken in 1975, getuigt van de vindingrijkheid van Pascal Virebent, architect en meesterwerk, die in staat was om innovatie en ambachtelijk erfgoed te combineren.
Het huis is onderdeel van een stedelijke context waar terracotta, een overvloedig en kneedbaar materiaal, een reeks decoratieve elementen heeft geproduceerd. Dit proces democratiseerde een architectonische stijl die ooit gereserveerd was voor een elite, terwijl Toulouse's visuele identiteit werd versterkt. De inscriptie van het gebouw als historisch monument in 1975 onderstreept het belang van het erfgoed, zowel voor zijn esthetiek als voor zijn rol in de geschiedenis van de regionale architectuur.
De gevels, rijk gedecoreerd, weerspiegelen het verlangen om het stedelijke landschap te markeren met een toegankelijke decoratieve taal, terwijl het vieren van lokale knowhow. Het huis van Virebent belichaamt aldus een cruciale periode waarin traditie en moderniteit elkaar ontmoeten en een tastbare getuigenis geven van de stilistische en technische evoluties van de negentiende eeuw in Occitanie.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen