Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Maison de Villemonteix is een herenhuis gebouwd tussen de late achttiende eeuw en de eerste helft van de negentiende eeuw. Het hoofdgebouw, gemaakt van kalksteen en zandsteen, bestaat uit twee kamers op de verhoogde begane grond, zes kamers op de verdiepingen, en een rechte trap die leidt naar een gewelfde kelder. De bijgebouwen, waaronder een stal, een schuur, een houten duiventoren en een houten hangar met een erwtenmuur, weerspiegelen een typische landbouworganisatie van die tijd. De veranda, bestaande uit een half dorische kolom trommel, lijkt te zijn toegevoegd na de eerste constructie.

Aan het eind van de 18e eeuw behoorde het landgoed toe aan Gilbert Bidon, seigneur van Villemonteix en adviseur van de voorzitter van Riom. Toen hij in 1795 overleed, werd hij doorgegeven aan zijn zoon, Pierre-Amable Bidon, die na zijn terugkeer uit de emigratie in 1801 restauratie- en schoonheidswerken uitvoerde. Een dichter en publicist, Pierre-Amable Bidon publiceerde werken als Hymne op de missie van Rio (1818) en Prinses Faridon (1820). Hoewel hij daar weinig woonde, raakte hij betrokken bij het lokale leven en financierde hij projecten zoals de bouw van het kerkhof in 1837. Het landgoed werd beheerd door zijn bediende Michel Biesse, genaamd een geometer in parochiedocumenten.

Het werk van het begin van de 19e eeuw omvat interieurdecoraties (sticks, behang, meubels), architectonische aanpassingen (openingen, centrale trap), en de ontwikkeling van tuinen met bekkens en paviljoens. Echter, Pierre-Amable Bidon, gedesillusioneerd, vroeg voor zijn dood in 1839 om de bekkens te vullen en de paviljoens te vernietigen. Bij zijn dood werd het landgoed verdeeld: een agrarisch deel en een vleugel van het huis keerden terug naar Michel Biesse, terwijl het huis en de meubels aan zijn nicht Zoe van het ziekenhuis werden nagelaten. Ze verkocht haar aandeel in 1847 aan een lokale boerenfamilie, de Fervels, die daar tot voor kort woonde.

Het huis, dat waarschijnlijk gedeeltelijk uit de zeventiende eeuw dateert, behield zijn oorspronkelijke structuur ondanks enkele toevoegingen zoals de veranda en het opknappen van de trap. In 1860 bouwden de Fervels, zonder landbouwgrond, een schuur om hun werking te voltooien. Sindsdien heeft het meesterhuis weinig aanpassingen ondergaan. Het landgoed, nu verdeeld in twee eigenschappen, behoudt beschermde elementen zoals interieurdecoraties (houthuizen, open haarden, behang) en het hydraulische systeem van de tuin (fontaine, put, bekken), ingeschreven in de historische monumenten sinds 1998.

Externe links