Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Moorse Casino van Arcachon werd in 1863 gebouwd door architect Paul Régnauld als onderdeel van het vastgoedproject van de broers Pereire, gericht op het aantrekken van een gemakkelijke klantenkring naar de ontluikende badplaats. Geïnspireerd door het Alhambra in Granada en de Córdoba Moskee, werd het een grote entertainment locatie voor de bourgeoisie, met speelzalen, shows en aangelegde tuinen ontworpen door Frusique en Clavery. De eclectische architectuur, bolkoepels en weelderige interieurdecoraties maakten het tot een symbool van de Stad van Winter, toegankelijk door een kabelbaan en vervolgens een lift nog steeds zichtbaar vandaag.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd het casino gevorderd als een tijdelijk militair ziekenhuis, markeren een keerpunt in de geschiedenis. Ondanks zijn aanvankelijke succes, het ervaren financiële moeilijkheden, met name na de opening van het Casino de la Plage in 1903, resulterend in verschillende faillissementen. De gemeente Arcachon werd in 1879 eigenaar, maar kon de duurzaamheid ervan niet garanderen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij opnieuw gevorderd, voordat hij definitief werd verlaten in de jaren zeventig.

Op 18 januari 1977, een brand van verdachte oorsprong officieel toegeschreven aan een kortsluiting, hoewel de archieven ontbreken De gemeente, die weigerde het te classificeren als een historisch monument en van plan was daar een congreszaal te bouwen, had de ruïnes kort daarna verpletterd. Vandaag, een pinasse en een model in het park, omgezet in arboretum in 1992, herinneren aan de locatie. Zijn architectonisch erfgoed, echter, blijft, zoals blijkt uit de Mazagan villa in Labouheyre, geïnspireerd door zijn Moorse stijl.

Het casino illustreerde de ambitie van de broers Pereire om van Arcachon een luxe bestemming te maken, waarbij warmte, resorts en entertainment worden gecombineerd. In het park, met een muziekkiosk en een groen theater, werden kindershows en animaties georganiseerd zoals de Landers van Sylvain Dornon. De 80 kroonluchters van kristal, de centrale trap (later vervangen door zijtrappen), en de werken van de beeldhouwer Claude Bouscau Ondanks zijn tragische einde, blijft het een symbool van de gouden eeuw van de Franse badplaatsen.

De bouw van het casino maakte deel uit van een bredere toeristische ontwikkelingsstrategie, onder leiding van de Compagnie des chemins de fer du Midi. De luxe villa's van de stad Winter, bedoeld voor een rijke internationale klantenkring, vereisten afleidingsplaatsen om aan hun verwachtingen te voldoen. De keuze van een Moorse architectuur, exotisch en verfijnd, weerspiegelde dit verlangen naar verleiding, terwijl ze zich in het Dunary landschap van Arcachon integreerde. De Bordeaux ondernemers, zoals Salesses (verantwoordelijk voor de bouw) en zijn zoon (binnenhuisarchitect), speelden een sleutelrol in de realisatie ervan.

Na de vernietiging werd de site herontworpen in een groene ruimte, met sporen van zijn verleden, zoals de sculpturen van Bouscau of het model in de lift. De debatten over het verdwijnen van het erfgoed tussen nalatigheid, eigendomsspeculatie en het verlies van eigendom blijven de discussie over het behoud van het erfgoed aan zee voeden. Boeken als Michel Boyé en Maurice Culot, alsmede fotografische archieven, bestendigen zijn geheugen, terwijl villa's geïnspireerd door zijn stijl getuigen van zijn blijvende invloed.

Externe links