Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Monte Carlo casino, ingehuldigd in 1863 door prins Charles III van Monaco en François Blanc, oprichter van de Société des bains de mer, werd ontworpen om de financiën van het vorstendom te redden na het verlies van de steden Roquebrune en Menton in 1848. Deze gebieden, die 80% van het landbouwinkomen van Monegasque vertegenwoordigen, werden in 1861 aan Frankrijk verbonden, waardoor Monaco in een economische crisis terechtkwam. Charles III koos ervoor om zijn kleine staat om te zetten in een luxe bestemming, het aantrekken van een gemakkelijke klantenkring dankzij het gokken. De eerste pogingen, zoals de La Condamine show in 1856, mislukten bij gebrek aan bereik totdat François Blanc, de wijze manager van het Homburg casino, arriveerde.

In 1863 behaalde White een 50-jarige spelconcessie tegen 1,7 miljoen frank en 10% van de nettowinst. Ondanks het moeilijke begin bij het Russische hotel, lanceerde hij een ambitieus project op de heuvel van de Spelugues, waar het hotel van Parijs (1864), het casino (1865) en het Café Divan (1868) werden opgericht. De opening van de Nice-Ventimille spoorweg in 1868 assura de toestroom van bezoekers, waardoor deze geïsoleerde plek in een luxe wijk omgedoopt Monte-Carlo in 1866. Het snelle fortuin van het casino stelde Charles III in staat om belastingen af te schaffen in Monaco, terwijl White's weduwe, Marie, Charles Garnier toevertrouwde met de bouw van de opera in 1878, ingehuldigd in 1879.

Het casino beleefde verschillende uitbreidingen tot 1910, de datum van zijn huidige vorm, met salons toegevoegd door Charles Touzet (1889-1890). Het succes was ook gebaseerd op strikte regels: Monegasques werd verboden om in 1863 te spelen, een maatregel die nog steeds van kracht is (wet van 1987) om belangenconflicten te voorkomen en de plaatselijke hulpbronnen te verlammen. Het casino werd een symbool van de Franse Riviera, geassocieerd met de Monaco Grand Prix (circuit voorbij zijn gevels) en gerichte verboden (militaire, religieuze, minderjarigen). Hoewel haar omzet slechts een klein deel van de inkomsten van het vorstendom uitmaakt, blijft zij een belangrijke erfenis van de Grimaldi.

Het casino inspireerde bioscoop (GoldenEye, Coco), muziek (La Dame de Monte-Carlo de Poulenc), en zelfs wetenschap (Monte Carlo methode). De geschiedenis weerspiegelt een alliantie tussen financiële durf, weelderige architectuur en beschermende wetgeving voor de Monegasque. De site, omgeven door tuinen met uitzicht op de Middellandse Zee, belichaamt nog steeds de weelde van de Belle Époque en het genie van de oprichters.

Externe links