Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het stadscasino in Aix-en-Provence werd gebouwd tussen 1922 en 1923 als onderdeel van een ambitieus project om het lokale thermische herstel. Dit project omvatte een kuuroord, een paleishotel, een park en het casino zelf. Geregisseerd door de Parijse architect Roger Barreau voor de Société Immobilière, was het gebouw gebaseerd op een gewapend betonnen frame en werd versierd met Art Deco-stijl personeelsdecoratie, aangevuld met trompe l'oeil pilasters die marmer nabootsen. In 1942 veranderde de architect Courrèges deze versiering in een neo-provençaalse stijl, die nog zichtbaar was tot de sloop.

Een bas-reliëf getekend door beeldhouwer Botinelly, vertegenwoordigt een fries van provençaalse dansers, ingericht een casino open haard. Het gebouw, eigendom van de gemeente, werd verlaten in 1993, verlaten in 2002, vervolgens geregistreerd voor historische monumenten in 1995 voordat werd afgebroken in 2003. Ondanks deze tijdelijke bescherming werd het in april-mei 2003 gesloopt na het verkrijgen van een sloopvergunning in december 2002. De decoratieve elementen werden bewaard en afgezet vóór de vernietiging ervan.

Gelegen op 2 avenue Napoléon-Bonaparte, het casino illustreerde de eclectische architectuur van de inter-oorlogsperiode, gecombineerd met technische moderniteit (gewapend beton) en regionale referenties. De geschiedenis weerspiegelt de stedelijke en toeristische kwesties van Aix-en-Provence in de 20e eeuw, tussen de waardering van thermaal erfgoed en architectonische veranderingen. Zijn verdwijning markeert het einde van een tijdperk voor de stad, waar het thermische en elegante vrije tijd bezet een centrale plaats.

Externe links