Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De burcht van Andorte ontstond in de 10e eeuw, toen het landgoed, toen Hoc-Lou ("Hoge Plaats"), behoorde tot de heren van Illac. In een hoge positie werd het later En Dorte vanwege zijn isolement, waarin een bescheiden versterkt gebouw omgeven door bossen en moerassen. In 1180 verhief Arnaud d'Illac het landgoed onder Hendrik II, koning van Engeland, alvorens het nabijgelegen bos af te staan in het Sint-Seurin-Hoofdstuk van Bordeaux. De site veranderde vervolgens meerdere keren van handen, met name door te geven aan de families Goth, Samadat en Vallier, totdat het in 1585 werd overgenomen door Jeanne Larquier, toen door Pierre de Châlard, het starten van een lange rechtszaak met het Saint-Seurin Hoofdstuk.

In de 17e eeuw, na tientallen jaren van geschillen en feodale inbeslagname, werd het landgoed uiteindelijk overgedragen aan Abbé Jean de Laborde, decaan van het Saint-Seurin Hoofdstuk. Deze laatste, ontevreden over de oude staat van middeleeuwse gebouwen, liet ze in 1784 scheren. Hij bestelde vervolgens een nieuw gebouw aan architect François Lhote, volgens de plannen van Victor Louis, beroemd om het Grote Theater van Bordeaux. De bouw, voltooid in 1787, is neo-klassiek, met een centraal paviljoen geflankeerd door symmetrische commons. Echter, de abt, gedwongen om te emigreren tijdens de revolutie, zag zijn eigendom in 1795 in beslag genomen als nationaal eigendom en verkocht op veiling.

In de 19e eeuw veranderde Dr. Joseph-Guillume Desmaisons, neef van Dr. Guillotin, het kasteel in een luxe psychiatrisch centrum voor welvarende patiënten, geopend in 1845 na uitbreidingswerk. Het etablissement, bekend, herbergt maximaal 50 bewoners en overleeft een brand in 1925. In 1968, na meer dan een eeuw van medische activiteit, sloot het centrum. Het landgoed werd in 1989 gekocht door de gemeente Bouscat. Sinds 2022 wordt het kastel, gedeeltelijk beschermd tegen historische monumenten, gerenoveerd om een cultureel centrum (dansschool, theater, tentoonstellingen) te huisvesten.

Het kasteel onderscheidt zich door zijn drie verdiepingen tellende hoofdpaviljoen, waaronder een intacte Lodewijk XVI lounge en een tuinrotunda. De communes, aanvankelijk vier, werden in de 19e eeuw uitgebreid om patiënten te huisvesten. Het park, voorheen Frans (11 hectare), is nu teruggebracht tot 7 hectare in Engelse stijl. De sobere neoklassieke gevels geven gekerfde decoraties die de wijnstok oproepen, met verwijzing naar de Abbé de Laborde, die toen wijneigenaar was.

De bescherming van het monument werd geleidelijk uitgebreid: gevels en daken werden geregistreerd in 1965, gevolgd door een totale inscriptie van het belangrijkste paviljoen en de bijgebouwen in 2009, en het badgebouw in 2023. De Spaanse dichter Juan Ramón Jiménez, Nobelprijswinnaar literatuur in 1956, vierde het park in zijn geschriften tijdens een verblijf in het hotel.

Externe links