Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château du Tiercent, gelegen in het oosten van de kerk van Saint Martin in de gemeente met dezelfde naam, is een kastelencomplex bestaande uit een middeleeuwse kerker, ruïnes, een klein huis genaamd de Chambre des Coëtlogon, een groot huis, oude stallen en een boerderij. De kerker, het hart van het park, bewaart defensieve elementen zoals mâchicoulis en een overhangende muur, terwijl het grote huis, op het zuiden gericht, een sobere gevel heeft gemaakt van gesneden steen, ritmisch door zes baaien van ramen op drie niveaus, bekroond met een granieten kornsteen. Het leien dak, voorzien van raamramen in het midden van de muur, en het met een zonnewijzer en vuurpotten versierde pediment weerspiegelen een nette architectuur, die Renaissance en klassieke elementen mixt.

De geschiedenis van de site dateert uit ten minste de 12e eeuw, met een seigneury bevestigd uit 1155, eigendom van de gelijknamige familie van de Tiercent tot het begin van de 17e eeuw. In de 15e eeuw werd het primitieve kasteel herbouwd (de Oude Zaal), waarvan vandaag de dag de kerker blijft. In de 16e eeuw werd een huis genaamd de Chambre des Coëtlogon opgericht, gedeeltelijk bewaard gebleven ondanks latere wijzigingen. In 1602, Gilles de Ruellan, dicht bij Richelieu en Henri IV, verwierf de seigneury en liet het huidige grote huis bouwen, na de oprichting van de Tiercent in barony in 1608. Dit personage, genoemd een kolossaal fortuin van Richelieu, bouwt ook andere kastelen in Pays de Fougères. De stallen, het laatste gebouwde element, dateren uit de late 19e of begin 20e eeuw.

Het kasteel staat sinds 15 december 1926 voor historische monumenten voor zijn ensemblekasteel (donjon, lodges, stallen en boerderij). De overblijfselen van de oude hal en kerker, zoals een oude gebogen deur of glazen ramen die verdwenen in de 19e eeuw, getuigen van architectonische veranderingen. De boerderij, typisch van de zeventiende eeuw met zijn woonruimte, keuken en schuur, evenals de stallen in ruil voor vierkant, illustreren de evolutie van de agrarische en residentiële functies van het landgoed. Sommige hergebruikstenen, zoals seigneuriale wapenschilden of gesneden hoofden, herinneren aan de middeleeuwse geschiedenis van de site, hoewel de hypothese van een eerste Romeinse kastelen onzeker blijft.

Samen, omgeven door een bos en met uitzicht op de vallei van la Minette, neemt een strategische positie op een hoogte, vlakbij de weg die leidt naar Saint-Brice-en-Cogles. Deze locatie, gecombineerd met archeologische resten en geschreven bronnen, suggereert een oude bezetting, hoewel het bewijs van een primitief kasteel voor de 12e eeuw ontbreekt. Het kasteel, nu gedeeltelijk open voor het bezoek, behoudt interieurelementen uit de 17e en 19e eeuw, ondanks recente wijzigingen. De Engelse stijl park en bijgebouwen (passione du cocher, soue à piges) vullen dit erfgoed vertegenwoordiger van Bretonse architectonische evolutie, van feodale tijden tot moderne tijden.

Externe links