Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de l'Islette, gebouwd rond 1530 door René de Maillé († 1531), belichaamt de Renaissance architectuur van de kastelen van de Loire. Gelegen op de linkeroever van Indre, op de grens tussen Azay-le-Rideau en Cheillé, werd het gebouwd door dezelfde arbeiders als Azay-le-Rideau, wiens stilistische kenmerken het neemt: het lichaam van rechthoekige huizen geflankeerd door twee cilindrische torens, de ronde weg op mâchicoulis, en de schuine ramen versierd met volutes. Het landgoed, aanvankelijk omringd door gevulde grachten in de 19e eeuw, vormde een eiland ("Islette"), vandaar zijn naam. Een stenen en stenen vleugel, overblijfsel van een 15e eeuwse seigneuriale woning, blijft in ruil voor vierkant, geïntegreerd in de renaissance constructie.

De kapel van het kasteel, gelegen in de East Tower, onthult muurschilderingen en een sterrenkluis in lapis-lazuli daterend uit de late zestiende of vroege zeventiende eeuw. De "Grande Salle," het middenstuk van de eerste verdieping, heeft een plafond en plinten versierd met bucolische landschappen en boeketten, evenals een monumentale open haard bovenop een kroon van markies. Een geschilderde genealogische frieze volgt de allianties van de Maille en Barjot families van Roncé, opeenvolgende eigenaren. In de 19e eeuw veranderde Jean-Baptiste Dupuy, een ambitieuze eigenaar, het gebouw grondig: hij beknotte de puntige daken van de torens, verwijderde het puin van de dakramen, kamde de grachten uit en legde zijn uitgevonden wapen op de schoorsteen en markeerde zijn doorgang.

Het kasteel werd gebouwd in 1890 en 1891. Claudel beeldhouwde Les Causeuses (1896) en verschillende bustes van Marguerite Boyer, kleindochter van de eigenaar, vereeuwigd onder de titel La Petite Châtelaine. Verkocht als nationaal eigendom na de Revolutie, veranderde het kasteel meerdere malen van hand voordat het werd geclassificeerd als een historisch monument in 1946 voor zijn interieur. Vandaag, het privé-eigendom van de familie Michaud, opent zijn deuren van mei tot september, biedt bezoekers een Engels-stijl park ontworpen rond 1830, eeuwenoude vliegtuig gangpaden, en kanotochten op Indre.

De geschiedenis van het landgoed is onafscheidelijk van de aristocratische eigenaren. De familie van Maillé, een grote toeristische adel, bezat het van 1350 tot 1650. Charles II de Maille († 1628), Marquis de Carman, en zijn vrouw Charlotte d'Escoubleau de Sourdis, dame van eer van Catherine de Medici, illustreren deze afkomst. Door allianties, het kasteel doorgegeven aan de Tiercelin van Appelvoisin en de Barjot van Roncé: Marie-Anne Tiercelin van Appelvoisin, kleindochter van Karel II van Maillé, trouwde in 1706 zijn neef Alexis-Charles Barjot van Roncé (1667 De Revolutie markeerde een tragisch keerpunt met de executie van Charles Gabriel Tiercelin van Appelvoisin, adjunct-guillotine in 1793/1994.

Het park van 14 hectare, te paard op Azay-le-Rideau en Cheillé, combineert natuur en geschiedenis. Een 18e-eeuwse zonnewijzer, versierd met een 8-vormige analemma en dierenriem borden, zit bij de ingang. De molen, gelegen in het oosten, herinnert aan de middeleeuwse oorsprong van het fief, misschien een gewone molen. 19e-eeuwse voorzieningen, zoals het Engelse park of de architectonische aanpassingen van Dupuy, weerspiegelen de romantische smaken van het tijdperk. Vandaag de dag herbergt het landgoed een boerderij, dieren (asses, schapen, gelines de Touraine), en ruimtes gewijd aan bezoekers, die haar rol als een plaats van leven en herinnering.

Toekomst

Het kasteel wordt bewoond door zijn huidige eigenaren en daarom omgezet in een plaats van leven. Dat maakt hem zo levendig en aantrekkelijk om te ontdekken!
Het werd geopend voor het publiek in 2010. Het bezoek, met de liefde van Camille Claudel en Rodin, stort u in de zachtheid van de Touraine.

Externe links