Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Gascherie, gelegen in La Chapelle-sur-Erdre in Loire-Atlantique, is een seigneuriële residentie daterend uit de 4e kwart van de 15e eeuw en de 1e kwart van de 16e eeuw. Gebouwd aan de oevers van Erdre, belichaamt het de Bretonse aristocratische architectuur van de renaissance, alvorens diep gerestaureerd in de 19e eeuw onder leiding van architect Jules de la Morandière en landschapsarchitect Dominique Noisette. Dit monument, ingeschreven in de historische monumenten in 2001, combineert middeleeuwse elementen (zoals de kapel of de dovecote) en 19e eeuwse toevoegingen, zoals de vestibule of salons.

Het kasteel werd voor het eerst geassocieerd met Arthur L'Epervier, kamerheer van de hertog van Bretagne, kapitein van Nantes (1488-1489) en Grand Veneur van Bretagne (1488-1508). Het werd herbouwd in de 15e eeuw door Pierre Landais, toen werd de geboorteplaats van François de La Noue (1531-1591), beroemde Hugenoten kapitein en filosoof. In de 17e eeuw nam de familie Charette het in bezit: Louis Charette de la Colinière verwierf het en zijn kleinzoon Louis Charette (burgemeester van Nantes) kreeg de oprichting van het domein in markiesat in 1775. In 1796 werd het kasteel als nationaal goed in handen genomen, waarna het meerdere keren veranderde.

In de 19e eeuw kocht Julien Poydras de Lalande het landgoed in 1824 en zijn familie hield het tot 1935. Hij verhuisde vervolgens naar de familie Savelli, waarvan Dominique en Horace Savelli burgemeester werden van La Chapelle-sur-Erdre. Het kasteel, gedeeltelijk toegankelijk voor het publiek, is vandaag getuige van zijn rijke politieke en architectonische verleden, waarbij Bretonse geschiedenis, religieuze oorlogen en moderne transformaties worden gecombineerd.

Tot de beschermde elementen behoren de gevels (waaronder de zuidelijke loggia), de daken, de eerste verdieping van het gebouw (eetkamer, lounges, biljart), de kapel, de dovecote, evenals de deuropening en de poort. Deze beschermingen, geformaliseerd in 2001, benadrukken de erfgoedwaarde van een site gemarkeerd door figuren zoals de Charettes, de Savellis, en architecten zoals Jules de la Morandière.

Externe links