Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Château de la Grandière, gelegen in Grez-Neuville in Maine-et-Loire, is een gebouw uit de 16e en 18e eeuw, dat sinds 1973 als historisch monument wordt beschouwd. Het bestaat uit een 16e-eeuwse ingang chatelet, een 18e-eeuwse hoofdhuis met een perron, en een set omringd door watergrachten, toegankelijk door een steeg van eeuwenoude platanen. Het landgoed omvat ook een tuin van één hectare, aangedreven door een 19e-eeuws kasteel, en drie-centenary box steegjes die leiden naar step-cut rotundas en linde bomen. Het eigendom, nog steeds eigendom van de familie van La Grandière sinds de twaalfde eeuw, getuigt van een voortdurende bezetting op een feodale motte genoemd in 1150.

Het huidige gebouw beslaat het terrein van een voormalige vestinghuis, de Giraudière, waarvan de gracht en kastanje overblijven. In de 18e eeuw verplaatste de familie van La Grandière haar kapel en herbouwde het kasteel, hoewel de werken werden onderbroken door de Revolutie. Het gebouw, met een rechthoekig plan met een centraal voorlichaam, beschikt over tuffle gevels en dakramen versierd met familie wapens. Binnen verdelen de vestibule en de centrale trap de ontvangstruimtes, terwijl de originele verdedigingen (moord, ophaalbrug) herinneren aan het middeleeuwse verleden. De bijgebouwen, waaronder een boerderij en landbouwgebouwen, dateren meestal uit de 19e eeuw, toen de tuin ook werd gebouwd door landschapsarchitect A. Killian.

De afstamming van La Grandière, heren van Grez-Neuville sinds de 13e eeuw, is nauw verbonden met de site. Hamelin de La Grandière, getrouwd met Elizabeth de La Jaille in de 13e eeuw, stichtte een ononderbroken dynastie tot Jacques de La Grandière, huidige eigenaar en vertegenwoordiger van de 34e generatie. De familie bezat ook het Château de Montgeoffroy (Mazé) tot 1676, voordat het werd gekocht door de Marshal van Contades. Het kerststal (1620) in de kapel van Sainte-Catherine, gebouwd in 1540, illustreert hun regionale invloed. Het gebouw, geclassificeerd in 1973, behoudt defensieve elementen en lay-outs van de 18e en 19e eeuw, die zijn architectonische en familie evolutie weerspiegelen.

Externe links