Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de la Motte Fénelon, gelegen in Cambrai in het departement Noord, werd rond 1850 gebouwd door de Parijse architect Jacques Ignace Hittorff voor Alphonse Brabant de Leau, een whitewasher fabrikant. Het moeras vereiste funderingen op eiken palen en zolen grijze stenen kelders. De architectuur combineert een rustieke begane grond met gebogen baaien en een eerste verdieping met rechthoekige openingen, met behoud van originele wanden ontworpen door Hittorff.

Na het huwelijk van Anne Brabant met Guy de la Motte Saint Pierre werd het kasteel het kasteel van de Motte Saint Pierre. Tijdens de oorlogen werd het bezet door de Duitsers in 1914-1918 (een betonnen schuilplaats werd in de kelders geïnstalleerd) en in 1940-1945 (diefstal van jachttrofeeën). Beschadigd en verlaten na 1945, het 8-hectare park, ooit bebost, werd binnengevallen door wilde vegetatie.

Het kasteel werd in 1962 gekocht door de Maison Familiale groep en werd in 1973 gerestaureerd volgens de oorspronkelijke architectuur, met de creatie van een oranjerie in de oude stallen. Het werd een seminariecentrum en een sterrenhotel in 1991, en herbergt nu het gastronomische restaurant Les Douves in zijn gewelfde kelders. Sinds 2010 hebben opeenvolgende renovaties haar nalatenschap behouden, onder leiding van Marie-Anne Delevallée, ook burgemeester van Cambrai.

Het kasteel is opmerkelijk om zijn materialen (witte steen van Creil, lokale bakstenen) en zijn interieur kenmerken nog zichtbaar, zoals geschilderde plafonds. Hoewel hij gespaard werd door de bombardementen van 1918, droeg hij sporen van militaire bezetting. Het maakt deel uit van het industriële en aristocratische erfgoed van de 19e eeuw, verbonden aan de ontwikkeling van lokale fabrieken.

Zijn huidige naam, Motte Fénelon, brengt hulde aan aartsbisschop François de Salignac de la Mothe Fénelon, een historische figuur van Cambrai, en aan de voormalige eigenaren, de Motte Saint Pierre. De site, geopend tijdens Heritage Days, combineert geschiedenis, architectuur en hedendaagse functie, en richt zich op het ethische behoud van haar erfgoed.

Externe links