Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Periode van oprichting van het kasteel.
2e quart du XIXe siècle
Belangrijke transformaties
Belangrijke transformaties 2e quart du XIXe siècle (≈ 1937)
Belangrijke renovaties of uitbreidingen.
29 novembre 1991
Bescherming van gevels en daken
Bescherming van gevels en daken 29 novembre 1991 (≈ 1991)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het kasteel en de kapel (Box D 87): inschrijving bij decreet van 29 november 1991
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen onvoldoende om actoren te identificeren.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château de la Renaudière, gelegen in Bernay-Neuvy-en-Champagne (Sarthe, Pays de la Loire), is een monument uit de 15e eeuw, met grote transformaties in de 2e kwart van de 19e eeuw. Deze site is ingedeeld onder de historische monumenten, met een specifieke bescherming verleend aan de gevels en daken van het kasteel en de kapel, bij decreet van 29 november 1991. Deze architectonische elementen, ingeschreven in het kadaster onder D 87, getuigen van de stilistische en functionele evolutie van het gebouw door de eeuwen heen.
Het kasteel is nu eigendom van een particulier bedrijf. Hoewel de praktische informatie over de toegang (bezoeken, kamerverhuur of accommodatie) niet in de beschikbare bronnen is vermeld, wordt de locatie in Neuvy-en-Champagne bevestigd door de bases Merimée en Monumentum. De Insee-code van de gemeente (72219) bevestigt haar verankering in het departement Sarthe, in de buurt van Le Mans, in het hart van een regio gekenmerkt door een rijk en divers architectonisch erfgoed.
De nauwkeurigheid van de locatie van het kasteel wordt beoordeeld als "a priori bevredigend" (niveau 6/10), met een geschatte adres geïdentificeerd als 1 Saint-Julien, in Neuvy-en-Champagne. Deze mate van gedetailleerdheid weerspiegelt de beperkingen van de beschikbare geolocatiegegevens, waarbij een duidelijke identificatie van de site in zijn territoriale context mogelijk is. Het ontbreken van aanvullende bronnen laat geen verdere details toe over de geschiedenis of het gebruik ervan in het verleden, maar de status ervan als historisch monument onderstreept het belang van het erfgoed.