Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Beaumont-sur-Sarthe Castle is een middeleeuws fort gebouwd tussen de 11e en 12e eeuw in opdracht van de burggraaf van Mans en Beaumont, lokale heren. Gebouwd in steen in een romaanse architectonische stijl, dit seigneuriale huis keurt een onregelmatig rechthoekig plan (33 m lang, 22 m breed), met een initiële hoogte geschat op 30 meter. De muren, verdikt door de lokale zandsteen uitlopers, gehuisvest een seigneurial huis in het bovenste deel en een ronde wachttoren van 6 meter in diameter. Een baai (buitenpost) gehuisvest stallen en gewone mensen in het oosten. De exacte datum van de stichting blijft onbepaald, maar haar defensieve rol wordt bevestigd zodra het is gebouwd.

Vanaf de oprichting wordt het kasteel een strategische kwestie in regionale conflicten. In 1062-1064 was hij de kern van de spanningen tussen de Graaf van Maine en de Hertogen van Normandië, waaronder Guillaume de Veroveraar en Hubert de Beaumont. In 1073 investeerde Willem de Veroveraars Engelse troepen voordat hij in 1083 terugkeerde. In 1135, onder de heerschappij van Roscelin I werden de stad en het kasteel geplunderd en verbrand door de Engelsen. Tijdens de Honderdjarige Oorlog veranderde hij meerdere keren van hand: in 1417 door Henry V van Engeland werd hij in 1449 na 25 jaar bezetting teruggenomen.

In de 15e eeuw, een verordening van Lodewijk XI gericht op het ontmantelen van de bolwerken om de lokale seigneuries te kalmeren. Het kasteel van Beaumont-sur-Sarthe is gedeeltelijk verwoest: alleen de bovenverdieping van de kerker wordt neergeschoten en de muren van de omheining worden gesneden om een binnenplaats te vormen. Nu hij zijn verdedigingstaak kwijt is, herbergt hij geen garnizoen meer. In 1927 werden de overblijfselen van het kasteel, inclusief de hoektoren en de ruïnes van de kerker, bij ministerieel decreet als historische monumenten vermeld, met erkenning van hun erfgoedwaarde.

Vandaag presenteert het kasteel zich in de vorm van ruïnes en gedeeltelijke resten, gedomineerd door een hoektoren en muren in rode zandsteen. Het ligt aan de Sarthe, dicht bij het centrum van de stad en grenst aan Rue du Mans (RD 338) in het westen en Rue du Château in het noordoosten. De architectuur, kenmerkend voor de eerste Romeinse stenen kerkers, maakt het een getuige van militaire en seigneuriële technieken uit de middeleeuwen.

Historische bronnen onderstrepen zijn rol in de conflicten tussen Normandiërs, Engelsen en lokale heren, evenals de geleidelijke achteruitgang na de 15e eeuw. De archieven vermelden met name het werk van historicus Alphonse-Victor Angot over de burggraaf van Maine (1914) en de studies van Robert Tiger over de vestingwerken van Beaumont (1901).

Externe links