Toevoeging van beide vleugels 1738 (≈ 1738)
Typische stenen ketting.
XVIIe siècle
Bouw van het centrale orgaan
Bouw van het centrale orgaan XVIIe siècle (≈ 1750)
Louis XIII stijl, steen en baksteen.
17 mai 1974
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 17 mai 1974 (≈ 1974)
Beschermde gevels, daken en duiven.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het kasteel en overblijfselen van de dovecote (Box AB 42): inschrijving op bevel van 17 mei 1974
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken genoemd
Bronnen zijn niet te identificeren.
Oorsprong en geschiedenis
Het Château du Boële, gelegen in La Ferté-en-Ouche in Normandië, is een historisch monument gebouwd tussen de 17e en 18e eeuw. Het centrale lichaam, in Louis XIII stijl, onderscheidt zich door zijn grillen en decoraties die steen en baksteen combineren. Deze initiële kern weerspiegelt de klassieke architectuur van de tijd, gekenmerkt door een zoektocht naar evenwicht en symmetrie, typisch voor de aristocratische woningen van de regio.
Rond 1738 werden twee vleugels toegevoegd aan het kasteel, gekenmerkt door een bakstenen ketting die hun structuur benadrukte. Deze uitbreidingen illustreren de evolutie van de architectonische smaken in de 18e eeuw, met bijzondere aandacht voor de verhoudingen en harmonie van volumes. Dicht bij het kasteel, een historische dovecote blijft, opmerkelijk om zijn reeks van stortplaatsen bogen, een technisch en esthetisch element gemeenschappelijk in de landelijke gebieden van de periode.
Het Château du Boële is sinds 1974 gedeeltelijk beschermd onder de Historische Monumenten, met een inscriptie over zijn gevels, daken en overblijfselen van de dovecote. Deze officiële erkenning onderstreept de erfgoedwaarde van de site, zowel voor haar architectuur als voor haar getuigenis van de manieren van leven en landbouwpraktijken van de afgelopen eeuwen. Het exacte adres, gelegen tussen Glos-la-Ferrière en La Ferté-en-Ouche, bevestigt de verankering in het Normandische landschap, tussen gebouwd erfgoed en lokaal geheugen.