Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Fitou, gelegen op een site met uitzicht op het dorp, de vijvers van Leucate en de zee, wordt al in 990 genoemd in de wil van de burggraaf Adelaide van Narbonne. De laatste liet de villa van Fitou na aan Ermengaud de Narbonne, wiens familie, met de titel van heren van Treilles en Casouls, haar invloed over een gebied van meer dan drieduizend hectare heeft uitgebreid. De site, al in 1271, werd een strategische kwestie, vaak belegerd en herbouwd tijdens oorlogen, vooral tijdens conflicten met Spanje of tijdens de kruistocht tegen de Katharen.

In de 12e eeuw, het kasteel, van vierhoekige vorm, bestaat uit een grote gewelfde kamer in wieg, pierced korte aartsères bedekt met platen, en externe verdedigingen vandaag de dag gerashed. De muren, gemaakt van lokale blauwe kalksteen met witte stenen hoekkettingen, herbergen ook een ronde toren en twee gewelfde kazematten. De plaats heeft vele zetels: in 1503, de hertog van Albe stak hem in brand na zijn gevangenneming; In 1635 kregen de Spanjaarden met 14.000 man geen weerstand. De familie van Aragon bleef heer tot de Revolutie.

Na 1789 werd het kasteel in 1843 geplunderd en verbrand en diende vervolgens als steengroeve om het dorp te bouwen. Het monument werd in 1948 gebouwd en werd in 1972 gekocht door Parijse antiekhandelaren, de Gaillot-echtgenoten, die bij benadering herstelden. Getransformeerd in een discotheek en vervolgens een museum, werd het verkocht in 2015 en niet meer toegankelijk voor het publiek. De ruïnes, die sinds 1942 op natuurlijke locaties zijn ingeschreven, getuigen van een turbulente geschiedenis, tussen militaire conflicten en opeenvolgende hergebruiken.

Externe links