Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Gontaud-de-Nagaret is ontstaan in de seigneury van Gontaud, genoemd in de 13e eeuw. Oorspronkelijk behoorde deze seigneury tot de familie Gontaut, en werd toen verdeeld onder verschillende co-seigneurs, waaronder Pierre de Gontaut, genoemd in 1365 tijdens een eerbetoon aan de Prins van Wales. Echter, in 1473, na de Honderdjarige Oorlog, bleek uit een document dat er toen "geen kasteel of huis voor de Heer" in Gontaud was. De bouw van het huidige gebouw vond plaats tussen 1473 en 1495, onder impuls van Johannes III van Melet, die in 1495 toestemming kreeg van koning Karel VIII om de seigneurie te kopen en zijn woonplaats daar te vestigen.

Tijdens de godsdienstoorlogen was het kasteel een strategische kwestie. Op 13 juli 1580 werd de stad Gontaud-de-Nagaret, bezet door protestanten, overgenomen en geplunderd door het koninklijke katholieke leger onder leiding van Marshal Gontaud. Alleen het kasteel, eigendom van de katholieke baron Jean de Montferrand, werd gespaard en werd een toevluchtsoord voor de koninklijke troepen. De volgende dag namen de katholieke soldaten een standpunt in, terwijl de lokale bevolking werd afgeslacht. Deze beschermende rol werd herhaald in 1652, tijdens de Fronde, toen het kasteel, nog steeds eigendom van de Montferrands, werd weer gespaard door de troepen van de markies van Biron, door het betalen van een losgeld in graan.

Na de Montferrands veranderde het kasteel meerdere malen van handen: overgenomen door de familie Luppe d'Arblade in 1661, vervolgens door Timothy de Bacalan in 1694, die de eerste bekende reparaties ondernam. In de 18e eeuw ging hij naar de Pellet, voordat hij werd in beslag genomen als nationaal eigendom in 1793 en verkocht aan Marguerite Degalz, weduwe Martineau. De familie Martineau hield het tot 1914, toen het werd gekocht door Armand de Gontaut-Biron. In 1949 stortte een deel van het kasteel in. Sinds 1997 heeft restauratiewerkzaamheden, geleid door architect Denis Boullanger, bijgedragen aan de wederopbouw van de helft van het ingestorte huis, waardoor het monument zijn oorspronkelijke uitstraling kreeg. Samen met historische monumenten in 1958, het getuigt nu van een erfgoed rijk aan wendingen.

Externe links