Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Grand-Fougeray, gelegen in de gelijknamige gemeente in Bretagne, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met een bouw gestart in 1189, waarschijnlijk in de volgorde van Olivier II Tournemine of John II de Rieux. Dit kasteel, oorspronkelijk voorzien van negen torens, behoudt vandaag slechts de 13e eeuwse kerker, bijgenaamd Tour Duguesclin, evenals de overblijfselen van de behuizing. De familie Le Beuf, heer van de plaats sinds de 11e eeuw, was de eigenaar van het tot 1235, toen door verbond het doorgegeven aan de familie van Rieux, die hield tot 1424.

In 1354 nam Bertrand Du Guesclin het kasteel over door een gedurfde truc: vermomd als houthakkers, drongen hij en zijn mannen door het fort door hun wapens te verbergen in houten fagots gedragen door boerenhandlangers. Voorheen bezet door de Engelsen tot 1350 werd het kasteel een symbool van de herovering van Breton. In de 15e eeuw werden de openingen in de kerker doorboord, terwijl de hoge delen waarschijnlijk later, onder Lodewijk XIV, werden afgeschoren.

In de 18e eeuw werd het kasteel verworven door Charles Jean Locquet de Grandville, een Malouin handelaar, die zijn stenen gebruikte om een nieuw renaissancekasteel in de buurt te bouwen en huizen in het dorp. De kerker, het enige overgebleven middeleeuwse overblijfsel, werd in 1913 geclassificeerd als een historisch monument. Het was 34 meter hoog en 13 meter in diameter, en ooit gehuisvest een dovecote op de bovenste verdieping, nu gedeeltelijk uitgestorven.

De familie van Rieux, eigenaar van het pand van 1235 tot 1425, markeerde de geschiedenis van het kasteel, terwijl de ontmantelingen van de achttiende eeuw een groot deel van de oorspronkelijke behuizing wiste. Vandaag is de kerker getuige van middeleeuwse verdedigingsarchitectuur en strijd om de controle van Bretagne tussen Frans en Engels.

Externe links