Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van La Devie, ook wel Ladevie genoemd, is ontstaan in de 15e eeuw op de stad Belmontet (Lot, ex-Midi-Pyrénées). Na de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) zag Quercy, verwoest en ontvolkt, haar heren ploegers aantrekken om de landbouw te doen herleven. In 1444 gaf Guillaume de Luzech de capmas de la Devia aan Pierre Solacroup, een rouergatploeg uit Thérondels. De laatste, vader van 14 kinderen, stichtte een dynastie die de adel bereikte door middel van strategische allianties, zoals het huwelijk in 1700 van Françoise Solacroup met de erfgenaam van de Foissac de Bellegarde. Het landgoed, oorspronkelijk landbouw, bewaart middeleeuwse overblijfselen (ondergronds, silo's, verhogingen) die wijzen op een voormalige bisschopshol vernietigd tijdens de Honderdjarige Oorlog.

In de 18e eeuw moderniseerde de familie Solacroup het huis. In 1829 huwde Marie-Jeanne-Paule Solacroup met Charles de Testas de Folmont, zoon van een edelman die tijdens de revolutie (1795) werd neergeschoten en bracht hem La Devie in bruidsschat. Hun zoon, Dieudonné de Testas de Folmont (1829-1882), gaf het kasteel zijn huidige verschijning: bouw van de duiventoren, uitbreiding van de wand van de behuizing, en toevoeging van bijlagen. Het landgoed, gekenmerkt door verdedigingselementen (gesloten binnenplaats, schietgaten), combineert agrarische (tafels, oven) en residentiële functies. De interieurdecoratie, herontworpen in de 19e eeuw, behoudt ongeveer 18e eeuwse deuren.

De oudere tak van de Solacroup overleed in 1861 met Marie-Jeanne-Paule, weduwe van Charles de Folmont, voormalig parlementslid voor de Lot (1827-1828). Het kasteel veranderde vervolgens meerdere keren van hand voordat het in 1936 werd overgenomen door de familie van huidige eigenaren (tot 2019). Gerangschikt historisch monument in 1996 voor zijn middeleeuwse overblijfselen en hybride architectuur, het belichaamt de evolutie van een seigneuriële landgoed in nobele exploitatie, tussen defensieve erfgoed en agrarische roeping. Renovatiewerkzaamheden worden uitgevoerd na de overname in 2019.

De site presenteert een typisch plan van de Quercy landgoederen: een gesloten binnenplaats toegankelijk via een enkele ingang onder een duiventoren, geflankeerd door gebouwen doorboord met schietgaten. De oostelijke bijgebouwen zijn de thuisbasis van middeleeuwse overblijfselen (ondergrondse, trappen gesneden uit de rots), terwijl een tweede duivencoier-tour vierhoekig domineert de noordoostelijke klif. De gewelfde kelders, kelders en voorraadkast, toegankelijk vanuit de keuken, onderstrepen de autarchische roeping van het landgoed. De oude bezetting van de site, misschien een borie (middeleeuwse landgoed), wordt bevestigd door deze troglodytische ontwikkelingen.

Externe links