Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Château de Moncontour dans la Vienne

Patrimoine classé
Patrimoine défensif
Demeure seigneuriale
Château fort
Vienne

Château de Moncontour

    1 Ruelle Notre Dame
    86330 Moncontour

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1000
1100
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1040
Eerste bouw
1372
Opgenomen door Du Guesclin
3 octobre 1569
Slag bij Moncontour
1877
Rangschikking van de kerker
1973
Gemeentelijke fusie
1995
Registratie van overblijfselen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Foulques Nerra - Graaf van Anjou (Anjou) Stichter van het fort rond 1040.
Du Guesclin - Connétable de France Breng Moncontour terug naar de Engelsen in 1372.
Henri III (duc d’Anjou) - Toekomstige koning van Frankrijk Leaded Katholieken in 1569.
Honoré de Balzac - Schrijver Bezoek Moncontour in 1846 om het kasteel te kopen.
Geoffroy II de Lusignan - Lord of Moncontour (XIIIe) Landerfgenaam via Bourgondië van Rancon.
Charles (futur Charlemagne) - Koning van de Franken Win in 769 tegen Hunold van Aquitaine.

Oorsprong en geschiedenis

Moncontour Castle, gebouwd rond 1040 door Foulques Nerra (Landgoed van Anjou), is een strategisch fort op de grens van Anjou en Poitou. De kerker, herbouwd in de 12e en 15e eeuw, domineert de stad en de Duikvallei. In 1877 werd een historisch monument geregeerd, het behoudt defensieve elementen zoals mâchicoulis en moordenaars. Een legende toegeschreven aan de fee Melusine, gebouwd in een dag.

Het fort speelde een belangrijke rol in grote conflicten: overgenomen door Du Guesclin in 1372 na een Engelse bezetting, was het ook de scène van de slag van Moncontour in 1569, waar de katholieken van de hertog van Anjou (toekomstige Henri III) verpletterden de protestanten van Coligny, waardoor 17.000 doden. De naburige vlakte, "The Redt Valley," bewaart zijn geheugen.

Moncontour, een baron die afhankelijk is van de senechalite van Saumur onder het oude regime, komt in handen van nobele families zoals Lusignan, Craon of Chabot. In de 19e eeuw was Honoré de Balzac geïnteresseerd in het kopen van het kasteel. Tegenwoordig biedt de gerestaureerde kerker een panoramisch uitzicht, terwijl de resten van het kasteel en de kerk sinds 1995 zijn ingeschreven.

De stad, gekenmerkt door zijn middeleeuwse erfgoed, herbergt ook gerenoveerde wastafels, een recreatiebasis rond een meer van 10 hectare, en wandelpaden. Zijn geschiedenis weerspiegelt feodale, religieuze en revolutionaire strijd, met een naamsverandering in Montagne-sur-Dive onder de Terror.

De lokale economie, voorheen landbouw (graan, geitenhouderij), is nu gericht op het toerisme en het behoud van natuurlijk erfgoed. De gebieden rond de Duik, geclassificeerd als ZNIEFF, zijn de thuisbasis van een opmerkelijke biodiversiteit, terwijl het Logis Terra Villa Museum waardeert de constructies van ruwe grond, typisch voor de regio.

De Romaanse kerken van Moncontour (Notre-Dame, Saint-Nicolas) en geassocieerde gemeenten (Mésis, Saint-Chartres) voltooien dit erfgoed, met hosannières kruisen en middeleeuwse sarcofagen. De stad, dicht bij het natuurpark Loire-Anjou-Touraine, combineert geschiedenis en natuurbehoud.

Externe links