Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Monségou, ook wel Château de Montségou genoemd, werd gebouwd in de 15e eeuw aan de oevers van de Agout, in Lamontélarié, in de Tarn. Hij behoorde oorspronkelijk tot de familie van Séguy, daarna snel tot de familie van Huc de Monségou. Het landgoed was welvarend dankzij zijn ijzervoorraden, uitgebuit sinds Gallo-Romeinse tijd, en zijn smederij, bewezen vanaf 1437 maar vernietigd tijdens de oorlogen van de religie.

In de 16e eeuw was het kasteel een strategische plaats, vooral tijdens de Hugenoten-opstand van het begin van de 17e eeuw. In 1628 werd daar na zijn arrestatie een protestantse advocaat uit Béziers, de heer Maroule, opgesloten. De smederij, herbouwd in 1761, gesloten in 1860, en werden geschoren tijdens een overstroming in 1876.

Het kasteel werd in de 18e eeuw na het huwelijk van Marie de Monségou met Paul de Pins in de familie Pins opgenomen. Jean-Gaston de Pins, de toekomstige katholieke bisschop, werd er waarschijnlijk geboren in 1766. De architectuur van het kasteel, nuchter en gedisciplineerd, omvat een rechthoekige kerker en een toren, met alleen opmerkelijke versiering het wapenschild van de familie Huc de Monségou.

De familie van Huc de Monségou, afkomstig uit Languedoc, overleed in 1899 met Philippe d'Huc, maar zijn naam bleef in de familie Delcassé. Het kasteel wordt ook genoemd in de literatuur, met name in Jacques Studer's Le Cardard de Monségou.

Externe links