Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Mont-l'Évêque ontstond aan het begin van de 13e eeuw, toen koning Philippe Auguste in 1214 de site van Mont-le-Roy aan zijn kanselier Guérin, vervolgens bisschop van Senlis aanbood. Deze laatste vestigde een episcopaal verblijf, dat het begin markeerde van een lange associatie tussen de plaats en de bisschoppen van Senlis, die duurde tot de Franse Revolutie. Het landgoed, grenzend aan de abdij van Victoire, opgericht door Guérin, wordt een symbool van lokale kerkelijke macht. De oorspronkelijke gebouwen, gedeeltelijk verwoest door de eeuwen heen, werden herbouwd in de 15e eeuw, en vervolgens grondig herbouwd na 1840 door de familie Delfau van Pontalba, die het kasteel in 1807 verwierf. Deze familie, waaronder Josephine de Pontalba, geeft hem zijn huidige verschijning door de troubadour stijl aan te nemen, een romantische stroming die een geïdealiseerde Middeleeuwen wil oproepen.

De kasteelkapel, gedateerd uit de 15e eeuw, herbergt een opmerkelijk element: de jube du Carmel de Metz, gered door Alexandre Lenoir voor het Musée des Monuments Français voordat ze aan Josephine de Beauharnais werd overgedragen. Na zijn dood werden deze stukken, die in kratten werden achtergelaten, verkocht en uiteindelijk bij het kasteel van Mont-l'Evêque gevoegd. Het landgoed is georganiseerd rond een rechthoekige centrale ruimte, omgeven door een Engels-stijl park gebouwd in de 19e eeuw, waar schapen nu grazen. La Nonette, die het pand passeert, vormt een meer versierd met zwanen, wat toevoegt aan het pittoreske karakter van de plaatsen. Hoewel de kapel, in slechte staat, profiteerde van een eerste restauratiecampagne in 2016 dankzij een publiek abonnement, blijft het kasteel een privé-eigendom waarvan alleen extern bezoek is toegestaan.

De geschiedenis van het kasteel is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de gemeente Mont-l Het dorp, gelegen aan de rand van het bos van Ermenonville, wordt gekenmerkt door historische conflicten, zoals de oorlogen van de religie (strijd tegen de strijder in 1589) of de Pruisische plundering van 1815. In de 20e eeuw werd het landgoed geïntegreerd in de Chauvineau-lijn, een verdedigingssysteem gebouwd voor de Tweede Wereldoorlog om Parijs te beschermen. Een Shield blok, bedoeld om een anti-tank pistool, nog steeds in de buurt van het bos.

Het kasteel bestaat architectural uit drie hoofdgebouwen: de kapel en het centrale lichaam, beide herontworpen in de 19e eeuw, en een 18e-eeuwse vleugel ooit de thuisbasis van de administratieve diensten van het bisdom. De gevels, ingericht in troubadour stijl, contrasteren met de middeleeuwse interne structuur, gedeeltelijk bewaard gebleven sinds de 16e eeuw. Het park, ooit aangelegd, biedt nu een bucolische omgeving waar hout, weiden en hydraulische elementen geërfd van de Nonette worden gemengd. De familie van Pontalba, nog steeds de eigenaar, was in staat om de romantische geest van de plaats te behouden en zich aan te passen aan de opeenvolgende tijden.

Het kasteel van Mont-l-Vêque is sinds 1989 geclassificeerd als historisch monument voor zijn gevels, daken en bibliotheek van het kasteel. Hoewel het overdekte bezoek niet toegankelijk is voor het publiek, maken het park en de buitenlucht het mogelijk om deze zeldzame getuigenis van troubadour architectuur in Île-de-France te waarderen. De kapel, die wordt gerestaureerd, en de defensieve resten van de Chauvineau lijn herinneren aan de vele historische lagen van de site, van middeleeuwse oorsprong tot militaire kwesties van de 20e eeuw.

Externe links