Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montépilloy, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, is een middeleeuwse vestige waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de twaalfde eeuw. Het werd oorspronkelijk gebouwd als een feodale wachttoren, zoals aangegeven door de etymologie van zijn naam, afgeleid van de morsende picker (wachttoren). De eerste architectonische elementen dateren uit het begin van de 13e eeuw, met een muur van omheinde ruimte en een versterkte poort, gebouwd door de familie van de Senlis Bouteiller, lokale heren en koninklijke officieren.

Het kasteel ervoer een grote verwoesting tijdens de Grote Jacquerie in 1358, toen werd gedeeltelijk herbouwd vanaf 1360 onder de impuls van Robert de Lorris, de kamerheer van de koning. De ronde kerker, 35 meter hoog, werd waarschijnlijk gebouwd tussen 1360 en 1390, met opeenvolgende interventies van Enguerrand VII de Coucy en Olivier V de Clisson, verbonden met Frankrijk. De laatste, eigenaar vanaf 1389, zou de kerker kunnen hebben voltooid, waarvan de architectuur combineert kenmerken van de veertiende en vijftiende eeuw, een vroege constructie in de moeilijke context van de Honderdjarige Oorlog.

Aan het begin van de vijftiende eeuw, onder Willem II De Bouteiller, werden belangrijke werken uitgevoerd tussen 1409 en 1411, waaronder de revisie van de bovenste verdiepingen van de kerker en de bouw van een onvoltooid "nieuw kasteel." Dit project had tot doel een nobel hof te creëren met seigneuriale huizen, hof en verdedigingstoren, maar werd onderbroken door de conflicten tussen Armagnacs en Bourguignons. Het kasteel, al in ruïnes aan het einde van de 15e eeuw, diende vervolgens als seigneuriële boerderij tot de Franse Revolutie. De overblijfselen, geclassificeerd als historische monumenten in 1963, getuigen vandaag van de evolutie van de middeleeuwse militaire architectuur, het combineren van defensieve en residentiële functies.

De versterkte poort, daterend uit het begin van de 13e eeuw maar versterkt aan het einde van de 15e eeuw, illustreert deze dualiteit: de eerste twee niveaus, met een militaire roeping, contrasteren met de hogere verdiepingen die later worden toegevoegd, van residentiële karakter. De gedeeltelijk geruïneerde kerker behoudt verfijnde verdedigingselementen, zoals aartsères, een innerlijke put en mâchicoulis typisch voor de kastelen van de regio, zoals Pierrefonds of Coucy. Deze werden waarschijnlijk ontworpen door de architect Jean Aubelet, die aan het begin van de 15e eeuw in het gebied actief was.

De site, die sinds 2012 voor het publiek toegankelijk is, profiteerde van restauraties door vrijwilligers in 2019. De kerker, meer dan tien kilometer in de ronde zichtbaar, domineert een landbouwvlakte en markeert het landschap voor een lange tijd. De omheining, omringd door droge gracht, herbergt de ruïnes van een seigneuriele boerderij, nu onaangetast. Het Château de Montépilloy blijft een opmerkelijk voorbeeld van de aanpassing van middeleeuwse vestingen aan strategische en residentiële behoeften, en weerspiegelt de politieke en militaire omwentelingen van zijn tijd.

Externe links