Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Pisa, gelegen in het gelijknamige dorp Yonne in Bourgondië, is een sterk huis waarvan de oorsprong dateert uit de dertiende eeuw. Het werd oorspronkelijk gebouwd door de familie van Arcis, de jongste tak van de seigneurs van Montreal, na toestemming van Anseric VI van Montreal in 1235. Dit kasteel, ontworpen als een militair architectonisch ensemble, symboliseerde lokale feodale macht en diende als een toevluchtsoord voor bevolkingen en kuddes in geval van dreiging. Zijn oorspronkelijke plan, waarschijnlijk filippisch, omvatte bengeltorens en sloten, kenmerkend voor de vestingen van die tijd.

In de 15e eeuw werd het kasteel grondig gerenoveerd, met name onder de impuls van Ragny's Eudes in 1480, die een deel van de gebouwen herbouwde en het recht kreeg om daar jaarlijkse beurzen te houden. Het monument kwam in handen van verschillende invloedrijke families, waaronder de Grancey, de Montot en de Aux-Épaules, die Renaissance elementen als een versierde trap toevoegden. Het werd in de 18e eeuw omgetoverd tot een landbouwboerderij en ontsnapte daardoor aan vernietiging dankzij het praktische gebruik ervan, hoewel de torens gedeeltelijk werden afgebroken na de revolutie.

Vandaag, het kasteel van Pisa behoudt een uitzonderlijk intacte structuur, met zijn lagere binnenplaats, 13e eeuwse kapel, en seigneuriale huizen. Na een eerste inscriptie in 1944 werd het in 2013 geregisseerd door Jacques Rivette. De overname in 2023 door de middeleeuwse site van Guedelon markeert een nieuwe fase in het behoud, gericht op het herstel van de site met traditionele technieken.

De geschiedenis van het kasteel is nauw verbonden met die van de kruistochten en feodale allianties. De familie Montreal, toen Arcis, speelde een sleutelrol in de bouw en evolutie, voordat het fief in handen kwam van Grancey en Ragny. Religieoorlogen en lokale conflicten, zoals de gevangenneming van het kasteel door de Leaguers in 1590, lieten zichtbare sporen achter, waaronder brandplekken op de deur. Ondanks deze tumults overleefde het kasteel, getuige de verdedigingsarchitectuur van Bourgondië en de sociale transformaties van de regio.

Het kasteel onderscheidt zich architectural door zijn vierkante omtrek van meer dan 50 meter, zijn twee trappen met schroeven (waarvan een uit de 13e eeuw), en zijn gewelfde kapel dogiven. Landbouwgebouwen, die later worden toegevoegd, illustreren de aanpassing aan de economische behoeften. De kwaliteit van de constructie, met een keurig apparaat en prismatische patronen, werd benadrukt door historici als Victor Petit, die het beschouwd als een van de meest opmerkelijke militaire gebouwen in Bourgondië na Semur-en-Auxois.

Externe links