Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Pont-de-Briques, gelegen in Saint-Léonard in de Pas-de-Calais, vond zijn oorsprong rond 1640, toen het werd gebouwd voor Louise d'Audegau. Hij onderging wijzigingen in de 17e eeuw voor Antoine d'Aumont en Bernard d'Audegau, toen grote werken in de 18e eeuw, met name rond 1786 onder leiding van architect Giraud Sannier voor Louis Patras de Campano. Deze transformaties omvatten de verhoging van het huis, de vergroting van de vleugels en de wederopbouw van de kapel.

Het kasteel was vooral bekend als een residentie voor Napoleon I in 1803 en 1804, tijdens Camp de Boulogne, waar hij zijn hoofdkwartier vestigde. Deze plek werd een bevoorrechte getuige van de militaire en politieke voorbereiding van het Rijk. Na deze keizerlijke periode had het kasteel een sociale roeping door rond 1900 weeshuis te worden, voordat dit bijgebouw in 1974 werd verwoest.

In de 20e eeuw verdween het kasteel bijna als gevolg van een wegenproject dat in 1966 werd besloten. Het werd op 1 oktober 1974 in extremis gered door de actie van Fernand Beaucour en de Société de Sauvement du Château Impérial de Pont-de-Briques. In 1969 werd besloten om het terrein te behouden. Gekocht en gerestaureerd in 2000, herbergt het nu appartementen, terwijl de historische kamers verbonden aan Napoleon bestemd zijn voor een toekomstige museumruimte.

Architectuur bestaat het kasteel uit een centraal huis met een driehoekig pediment, geflankeerd door twee vleugels op de binnenplaats. De tuinvleugel, vóór 1778, en het geheel bedekt met dardian daken, weerspiegelen de transformaties van de 18e en 19e eeuw. Elk jaar staan de Napoleontische toneelstukken open voor het publiek tijdens Erfgoeddagen, die de herinnering aan het keizerlijke verleden in stand houden.

Externe links