Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Serrant, gelegen in Saint-Georges-sur-Loire in het departement Maine-et-Loire, is een emblematisch monument van de regio Pays de la Loire. Gebouwd voornamelijk in de 16e eeuw in Renaissance stijl, vervangt het een middeleeuws kasteel in leisteen schist waarvan de gracht nog steeds blijft. Deze site was ooit een sterke plek om de doorgang van de Loire te bewaken, zoals blijkt uit de vestingwerken.

Het fief van Serrant behoorde tot de familie van Brie in de Middeleeuwen, die in 1481 fortificaties ondernam die door Lodewijk XI waren toegestaan. In de 16e eeuw lieten Péan de Brie en zijn zoon Charles I een huis bouwen rond een monumentale trap, maar de werken werden onderbroken door financiële moeilijkheden en familieconflicten. Het kasteel werd pas in de 17e eeuw voltooid door Guillaume Bautru, die de oorspronkelijke plannen en vleugels en een kapel respecteerde.

In de 18e eeuw kwam het kasteel in handen van de familie Walsh, Franse reders, die het interieur herschikten en een Engels park creëerden. Antoine Walsh verwierf het in 1749 voordat hij het verkocht aan zijn broer François-Jacques, die de oprichting van de seigneury in het graafschap in 1755 kreeg. De Walsh moderniseerde het kasteel en ontving Napoleon I in 1808 onder de indruk van zijn eretrap.

In de 19e eeuw ondernam de familie van La Tremoille, erfgename van de Walsh, belangrijke restauraties onder leiding van architect Lucien Magne, die moderne apparatuur zoals elektriciteit en centrale verwarming installeerde. Het kasteel herbergde een rijke collectie meubels, archieven en boeken, waaronder de Duchâtel fonds, geclassificeerd in 2001. Sinds 1954 is het open voor het publiek terwijl het een privéwoning blijft.

Het kasteel van Serrant is sinds 1948 geclassificeerd als historisch monument voor zijn gevels, gracht, centrale trap en kapel, evenals voor zijn meubels en archieven. Het belichaamt eeuwen van architectuur en familiegeschiedenis, het combineren van Renaissance, klassieke en moderne stijlen. Tegenwoordig wordt het nog onderhouden door de familie van Merode-de-Ligne, die zijn cultureel en historisch erfgoed voortzet.

De bouwmaterialen, zoals de tuft voor gevels en de leisteenschalie voor torens, weerspiegelen de lokale bronnen van de Loirevallei. Het Engelse park, de bijgebouwen (orangerie, stallen, dovecote) en de glas-in-lood ramen gerestaureerd in de 19e eeuw voltooien dit opmerkelijke ensemble, getuige van de artistieke en sociale evoluties van Anjou.

Externe links