Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Verneuil-en-Halatte werd in het midden van de zestiende eeuw in opdracht gegeven door Philippe IV de Boulainvilliers, heer van Verneuil. Bij gebrek aan middelen verkocht hij de onvoltooide werf aan Jacques de Savoie-Nemours, wiens weduwe Anne d'Este hem aan Henri IV gaf. De laatste bood aan zijn minnares, Catherine de Balzac van Entragues, het land op te richten als markiesaat in 1598.

In 1652 verhief Lodewijk XIV Verneuil in hertogdom Payrie voor Henri de Bourbon-Verneuil, de natuurlijke zoon van Hendrik IV en Catherine, maar hij stierf zonder erfgenaam in 1682. De prinsen van Condé verwierven het kasteel in 1705 en vernietigden het in 1734 en oordelen dat hij "donker" op hun landgoed van Chantilly. De ruïnes, binnengevallen door vegetatie, verdwenen geleidelijk.

In de 20e eeuw hebben lokale initiatieven de overblijfselen gered. In 1987 toevertrouwde de gemeente de site aan de Club du Vieux Manoir, die jongeren mobiliseerde om de funderingen te ontruimen. Het Serge-Ramond Museum en de Vrienden van de Oude Verneuil hielpen ook om dit erfgoed te behouden, nu gereduceerd tot zijn fundamenten.

De site, gelegen aan de rand van het bos van Halatte, getuigt van een bezetting sinds Gallo-Romeinse tijden, zoals blijkt uit de resten van een villa genaamd "Bufosse." Verneuil was toen een seigneury afhankelijk van de graaf van Saint-Pol, voordat hij een politieke kwestie onder de Bourbons werd. Het omringende bos, geclassificeerd als ZNIEFF, herbergt sinds 1950 ook een beschermd Gallisch oppidum.

De Jean-Biondibrug, ingehuldigd in 1951, verbindt Verneuil met Villers-Saint-Paul, symboliseren lokale banden. Ondanks de nabijheid van de Creilloese agglomeratie blijft een deel van het grondgebied geïntegreerd in het regionale natuurpark Oise-Pays de France, via het bos van Halatte, een gebied dat sinds 1993 is ingedeeld.

Externe links