Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Vizille, gebouwd in het begin van de 17e eeuw door François de Bonne, de eerste hertog van Lesdiguières en de laatste connetable van Frankrijk, is een symbool van de Dauphiniaanse architectuur. Het landgoed, uitgebreid vanaf 1600 onder leiding van architecten Pierre La Cuisse en Guillaume Le Moyne, omvat een Frans park met een groot kanaal van 800 meter, enkele bedden, en een standbeeld van Hercules. Het kasteel werd in handen gegeven van zes opeenvolgende hertogen van Lesdiguières, vervolgens van de hertogen van Villeroy, alvorens in 1780 verkocht te worden aan Claude Perier, een industrieel en voorstander van revolutionaire ideeën.

In 1788 werd het kasteel een belangrijke plaats van de Franse Revolutie door het verwelkomen van de algemene staten van Dauphiné, verboden in Grenoble. Deze bijeenkomst, na Tile Day, markeert een politiek keerpunt. Het landgoed, omgebouwd tot een textielfabriek onder Perier, werd gedeeltelijk verwoest door brand in de 19e eeuw, waaronder de palmkamer en de slagzaal, getuigen van de 1788 bijeenkomst. Na verschillende veranderingen van eigenaren, waaronder de familie Casimir-Perier, verwierf de staat het kasteel in 1924 om het een plaats van republikeinse herinnering te maken.

Het landgoed werd in 1862 geregeerd door een historisch monument. Sinds 1983 is het de thuisbasis van het Franse Revolutie Museum, het aantrekken van meer dan 800.000 bezoekers per jaar. Het park, herontworpen in de 19e eeuw in het Engels, is gelabeld 'opmerkelijke tuin' en herbergt een hedendaagse kunst tweejaarlijkse sinds 2011. De site, rijk aan biodiversiteit, omvat ook een dierenpark en efemerale landschap werken, terwijl het behoud van familiearchieven van de Perier in het Isère Departmental Archives.

Het kasteel is ook verbonden met lokale legendes, zoals die van de muur gebouwd in een nacht door de duivel, evenals met culturele evenementen, zoals het opnemen van scènes van de film L-Aigle met twee hoofden door Jean Cocteau in 1948. Tegenwoordig combineert het landgoed historisch erfgoed, museum en natuur, terwijl het een symbool van republikeinse waarden blijft.

Externe links