Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Balzac, gelegen in de gemeente Balzac in Charente, nabij Angoulême, werd rond 1600 gebouwd door Guillaume Guez, een Languedocische heer en penningmeester van de oorlogen in Angoumois. Deze laatste, dicht bij de hertog van Épernon, gouverneur van de regio, vergroot een bestaande woning om het een seigneuriale woonplaats. Het kasteel werd een ontmoetingsplaats voor de politieke en culturele elite van die tijd, vooral tijdens het zes maanden durende verblijf van Maria van Medici in 1619, bevrijd van haar ballingschap in Blois door de hertog van Epernon. Hier werd een poging gedaan om Lodewijk XIII te verzoenen met zijn moeder, in aanwezigheid van kardinaal Richelieu, voor de Slag bij de Ponts-de-Cé.

Jean-Louis Guez de Balzac, zoon van Guillaume en academicus bijgenaamd de Hervormer van de Franse taal door Malherbe, woonde er tot 1612 voordat hij terugkeerde in 1631 om zijn dagen daar af te maken. Het kasteel, bezocht door dichters en schrijvers, was een prominent intellectueel thuis. Zijn nakomelingen verkochten het in 1729, en hij onderging architectonische transformaties in de achttiende eeuw, zoals de toevoeging van drie nieuwe gevels en de modernisering van het interieur, met karakteristieke houtwerk en een gemeubileerde eetkamer.

De originele U-vormige architectuur, met een centrale leisteen body en betegelde vleugels, behoudt 17e-eeuwse elementen: pediment ramen, smeedijzeren balkon, mythologische fresco's en een kapel getransformeerd in een keuken. Het landgoed, omringd door een park van vier hectare en een kanaal met zwembad en wassen, werd vanaf 1974 gerestaureerd door de familie Labrouhe van Laborderie, afhankelijk van historische geschriften om haar oorspronkelijke verschijning te herwinnen. Het kasteel, geclassificeerd als een historisch monument in 2007 en 2020, getuigt vandaag van dit politieke, literaire en architectonische erfgoed.

Externe links