Herstel van het gebied 1850 (≈ 1850)
Baron de Maynard de Ségoufielle herbouwde het kasteel.
vers 1942
Parkverrijking
Parkverrijking vers 1942 (≈ 1942)
Toevoeging van poëtische paden en sculpturen.
21 septembre 1992
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 21 septembre 1992 (≈ 1992)
Bescherming van gevels, daken en park.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Voor- en daken van het kasteel; park met fabrieken en standbeeld (cad. C 388 t/m 390, 394, 408, 718, 719): toegang op bevel van 21 september 1992
Kerncijfers
Baron de Maynard de Ségoufielle - Eigenaar en reconstructeur
Initiator van het kasteel en de klassieke tuin.
Oorsprong en geschiedenis
Beillard Castle, gelegen in Merville in Haute-Garonne, heeft zijn oorsprong in een grote wederopbouw ondernomen in 1850 door de Baron de Maynard de Ségoufielle. Vanuit de oude residentie bleef slechts een dovecote uit de 17e eeuw over. Geïnspireerd door het architecturale model van Saint-Elix, ontwierp de baron een tuin in Franse stijl, gestructureerd door een lengteas door het herenhuis, waardoor een dubbel perspectief ontstond. De omgeving van het huis werd gerangschikt in de hemicycle, terwijl standbeelden versierde de groene ruimtes, een weerspiegeling van de klassieke esthetiek populair op dat moment.
Aan het begin van de 20e eeuw, rond 1942, evolueerde het veld met de toevoeging van paden genaamd "poetics" en nieuwe sculpturen, die zijn artistieke karakter verrijken. Deze veranderingen weerspiegelen een verlangen om klassieke traditie en meer hedendaagse gevoeligheid te combineren. Het kasteel, met zijn gevels, daken, park, fabrieken en standbeeld, werd uiteindelijk beschermd door een inscriptie op de historische monumenten op 21 september 1992, met erkenning van zijn erfgoed waarde.
Het landgoed illustreert de erfenis van de grote landelijke eigenschappen van de 19e eeuw in Occitanie, waar de lokale aristocratie, zoals de Baron de Maynard de Ségoufielle, een sleutelrol speelde in de transformatie van landschappen en architectuur. De dovecote van de 17e eeuw, het overblijfsel van de oude residentie, herinnert aan de oudere oorsprong van de site, terwijl de latere ontwikkelingen wijzen op een esthetische en functionele onderzoek uniek voor de elites van het tijdperk.
