Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Dortan, gelegen in het departement Ain, is een landhuis van de 15de en 12de eeuw, grondig gerenoveerd in de 18de en 19de eeuw. Oorspronkelijk was het een middeleeuws fort dat een strategische as bestuurde tussen Lyon en Saint-Claude, in Bugey, een regio die lang betwist werd tussen Savoy en Bourgondië. De site volgde een kasteel waarschijnlijk opgevoed in de 12e eeuw, gedeeltelijk verwoest in 1637 door opdracht van Richelieu na de opstand van de heren van Dortan tegen Lodewijk XIII. Het landgoed, in beslag genomen en vervolgens teruggekeerd, werd in de 18e eeuw omgevormd tot een jachthaven, voordat het werd gerestaureerd en verfraaid in de 19e eeuw, met de toevoeging van een neo-gotische kapel door architect Sainte-Marie-Perrin.

De seigneury van Dortan behoorde meer dan 500 jaar tot de gelijknamige familie, vazal van de Abbé de Saint-Claude. In 1339 bevestigde een episcopale arbitrage het recht van de Dortans om hun kasteel te versterken ondanks de oppositie van de Heer van Thoire-Villars, die hun feodale autonomie bevestigde. Het kasteel werd echter tweemaal geschoren (1637 en 1696) voor rebellie, voordat het werd herbouwd. In de 18e eeuw kwam hij in handen van Lyon Notables, waaronder M. d-Uffelle, een vriend van Voltaire, die er theatervoorstellingen organiseerde. Het landgoed veranderde vervolgens meerdere keren, waaronder de industrieel Noël Le Mire, die de zuidelijke toren herstelde en de kapel bouwde in 1864.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende het kasteel als hoofdkwartier voor Duitse troepen tijdens het bloedbad in Dortan in 1944, waar inwoners werden vastgehouden en geëxecuteerd. Gerangschikt een historisch monument in 1997, het behoudt middeleeuwse elementen (vierkante torens, 14e eeuwse keukens), klassieke voorzieningen (tuin met Franse, 18e eeuwse salons) en romantische toevoegingen (chapelle, park met blauwe lente). De architectuur weerspiegelt dus de opeenvolgende transformaties van een fort in een aristocratische residentie, dan als een plaats van herinnering.

Het kasteelpark is de thuisbasis van een vauclusische lente bekend als blauwe lente, verkend tot 99 meter diep, evenals een pompmolen en beschermde gemeenten. Binnen, een kamer van armen met gotische open haard en neo-gotische decoraties getuigen van de eclectische smaak van de eigenaren. Het kasteel, vandaag prive, blijft een symbool van feodale strijd en architectonische metamorfoses in Bugey, tussen Savoyard invloed en Franse integratie.

Onder de opmerkelijke afleveringen zijn de doodvonnis (uitgevoerd in beeltenis) van Louis de Dortan en zijn zoon in 1637 wegens verraad, of het bezoek van Voltaire aan M. d-Uffelle, waar zijn toneelstukken als Tancrède werden gespeeld. Deze gebeurtenissen illustreren de politieke en culturele rol van het kasteel, tussen lokaal verzet en openheid voor de Verlichting. De bescherming van 1997 bestrijkt het gehele landgoed, met inbegrip van de ondergrondse delen en de muur van het hek, en benadrukt het belang van het erfgoed.

Externe links