Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Guilguiffin Castle, gelegen in Landudec, Finistère, werd gebouwd tussen 1750 en 1760 op initiatief van Nicolas-Louis de Plœuc, markies en adviseur van het parlement van Bretagne. Het vervangt een geruïneerd middeleeuws herenhuis, waarvan de stenen worden hergebruikt voor het nieuwe gebouw. De architect Nicolas Pochic, specialist in religieuze bouw, leidt de werken, met de integratie van traditionele Bretonse elementen zoals het alomtegenwoordige graniet en een hoog leien dak.

Het landgoed wordt georganiseerd rond een centraal huis lichaam geflankeerd door twee paviljoens, met een ereplaats versierd met gesneden pilaren die jachtscènes oproepen. Aan de achterkant, de gemeenten, de kapel (herbouwd in 1847 door de Conen de Saint-Luc) en een dovecote van de zestiende eeuw completeren het geheel. Het park, tegelijkertijd ontworpen, heeft een convergerende gangpadbeen en grashekken, die de invloed van klassieke tuinen weerspiegelen.

Het kasteel getuigt van de evolutie van aristocratische woningen in de 18e eeuw, waarbij innovatie (distributiegangen) en traditie (monsterlijke granieten trappen, hoge daken) worden gemengd. De kapel, gewijd aan de Onbevlekte Ontvangenis, herbergt 19e-eeuwse glas-in-lood ramen en wapenschilden van de families Pleuc en Conen van Saint Luc. De dovecote, met zijn 640 bouten, herinnert aan de seigneuriële status van het landgoed.

Oorspronkelijk werd de site in de oudheid bezet door twee prehistorische dorpen, waarvan de resten werden ontdekt in de 19e eeuw. Het middeleeuwse herenhuis, het opeenvolgende bezit van de families Guilguiffin, Tyvarlen (vanaf 1540) en Plœuc (vanaf de 16e eeuw), werd afgebroken om plaats te maken voor het huidige kasteel. Nicolas-Louis de Plœuc, bekend als tiranniek tegenover zijn boeren, wilde een woning op het hoogtepunt van zijn rang.

In 1843 werd het landgoed overgedragen aan Jeanne-Rose de Plœuc, echtgenote van Athanase Conen de Saint-Luc. Deze laatste ondernam restauraties, waaronder de wederopbouw van de kapel. In de 20e eeuw, het kasteel, geclassificeerd als Historisch Monument in 2002, werd een prive-eigendom gastvrije kamers. De architectuur, het park en de bijgebouwen maken het een opmerkelijk voorbeeld van het Bretonse erfgoed van de 18e eeuw.

Externe links